Ελαιόλαδο: Λήγει τελικά ή μπορούμε να το καταναλώσουμε και μετά από χρόνια;

Το ελαιόλαδο δεν διατηρείται αναλλοίωτο για πάντα. Δείτε πόσο αντέχει, τι σημαίνει η ημερομηνία ανάλωσης, πώς αναγνωρίζεται η οξείδωση και ποια λάθη επιταχύνουν την αλλοίωσή του

Ένα μπουκάλι ελαιόλαδο που έχει μείνει στο ντουλάπι για δύο ή τρία χρόνια μπορεί να δημιουργήσει εύλογα ερωτήματα για το αν εξακολουθεί να είναι κατάλληλο για χρήση. Παρότι το ελαιόλαδο δεν αλλοιώνεται όπως τα ευπαθή τρόφιμα, η ποιότητά του μεταβάλλεται με την πάροδο του χρόνου, επηρεάζοντας τη γεύση, το άρωμα και τα φυσικά αντιοξειδωτικά του.

Το ελαιόλαδο αποτελεί βασικό προϊόν της κρητικής διατροφής, ωστόσο η σωστή διατήρησή του δεν είναι πάντα αυτονόητη.

Η έκθεση στο φως, στη θερμότητα και στο οξυγόνο μπορεί να επιταχύνει την υποβάθμισή του, ακόμη και όταν πρόκειται για εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο υψηλής ποιότητας.

Λήγει το ελαιόλαδο και τι συμβαίνει μετά την ημερομηνία ανάλωσης;

Το ελαιόλαδο έχει συγκεκριμένη διάρκεια ζωής, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι καθίσταται αυτομάτως επικίνδυνο μόλις παρέλθει η ημερομηνία που αναγράφεται στη συσκευασία.

Στις περισσότερες φιάλες υπάρχει η ένδειξη «ανάλωση κατά προτίμηση πριν από», η οποία αφορά κυρίως το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο παραγωγός εκτιμά ότι το προϊόν διατηρεί τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του.

Συνήθως, η αναγραφόμενη διάρκεια ζωής κυμαίνεται από 18 έως 24 μήνες από την εμφιάλωση, ανάλογα με την ποιότητα, τη συσκευασία και τις συνθήκες φύλαξης.

Μετά το συγκεκριμένο διάστημα, το ελαιόλαδο μπορεί να έχει χάσει μέρος της φρεσκάδας του, χωρίς η παρέλευση της ημερομηνίας να αποτελεί από μόνη της απόδειξη ότι δεν μπορεί να καταναλωθεί.

Γιατί έχει σημασία η ημερομηνία συγκομιδής

Για την εκτίμηση της φρεσκάδας, ιδιαίτερη σημασία έχει και η ημερομηνία συγκομιδής ή ελαιοποίησης, εφόσον αναγράφεται στη συσκευασία.

Το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο παρουσιάζει συνήθως εντονότερα αρωματικά χαρακτηριστικά κατά τους πρώτους μήνες μετά την παραγωγή του.

Την ίδια περίοδο μπορεί να διατηρεί υψηλότερα επίπεδα φαινολικών ενώσεων, οι οποίες συγκαταλέγονται στα φυσικά αντιοξειδωτικά του.

Καθώς περνά ο χρόνος, τα χαρακτηριστικά αυτά εξασθενούν σταδιακά, ακόμη και όταν το ελαιόλαδο έχει αποθηκευτεί σωστά.

Πώς θα καταλάβετε ότι το ελαιόλαδο έχει χάσει τη φρεσκάδα του

Η οξείδωση προκαλεί αλλαγές που γίνονται αντιληπτές κυρίως μέσα από την οσμή και τη γεύση.

Ένα φρέσκο εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο διαθέτει συνήθως φρουτώδη αρώματα, ενώ μπορεί να παρουσιάζει ευχάριστη πικρή ή πικάντικη αίσθηση.

Αντίθετα, ένα ελαιόλαδο που έχει υποβαθμιστεί ενδέχεται να εμφανίζει:

  • Εξασθενημένο ή σχεδόν ανύπαρκτο άρωμα.
  • Δυσάρεστη οσμή που θυμίζει χαρτόνι.
  • Γευστικές νότες που παραπέμπουν σε παλιούς ξηρούς καρπούς.
  • Αίσθηση παλιού λαδιού.
  • Σημαντική απώλεια της αρχικής γευστικής έντασης.

Τα χαρακτηριστικά αυτά αποτελούν ενδείξεις ότι το προϊόν έχει χάσει μέρος της ποιότητάς του.

Τα τρία στοιχεία που επιταχύνουν την αλλοίωση

Οι βασικοί παράγοντες που επηρεάζουν αρνητικά τη διάρκεια ζωής του ελαιολάδου είναι το οξυγόνο, το φως και η θερμότητα.

Η παρατεταμένη έκθεση σε αυτούς επιταχύνει τις διαδικασίες οξείδωσης και περιορίζει τη διατήρηση των αρωματικών και γευστικών χαρακτηριστικών.

Ένα συνηθισμένο λάθος είναι η τοποθέτηση της φιάλης δίπλα στις εστίες μαγειρέματος ή σε πάγκο που δέχεται άμεσα το ηλιακό φως.

Ακόμη και ένα ποιοτικό ελαιόλαδο μπορεί να υποβαθμιστεί γρηγορότερα όταν φυλάσσεται σε ακατάλληλο περιβάλλον.

Πώς πρέπει να αποθηκεύεται σωστά

Για την καλύτερη διατήρησή του, το ελαιόλαδο χρειάζεται:

  • Δροσερό χώρο, μακριά από πηγές θερμότητας.
  • Προστασία από την άμεση ηλιακή ακτινοβολία.
  • Καλά κλεισμένη συσκευασία, ώστε να περιορίζεται η επαφή με το οξυγόνο.
  • Κατά προτίμηση σκούρα γυάλινη φιάλη ή κατάλληλο μεταλλικό δοχείο.

Η επιλογή της σωστής συσκευασίας και του κατάλληλου σημείου φύλαξης συμβάλλει στη μεγαλύτερη διατήρηση της ποιότητας του προϊόντος.

Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ελαιόλαδο που έχει παλιώσει;

Ένα ελαιόλαδο που έχει ξεπεράσει την ημερομηνία ανάλωσης δεν είναι απαραίτητα ακατάλληλο για κατανάλωση.

Εφόσον έχει αποθηκευτεί σωστά και δεν παρουσιάζει ενδείξεις αλλοίωσης, μπορεί συνήθως να χρησιμοποιηθεί στη μαγειρική, αν και ενδέχεται να μην προσφέρει την ίδια γευστική εμπειρία με ένα φρέσκο προϊόν.

Εάν εμφανίζει έντονα δυσάρεστη οσμή ή γεύση τάγγισης, είναι προτιμότερο να μην χρησιμοποιηθεί.

Για καλύτερη ποιότητα, συνιστάται η αγορά ποσοτήτων που μπορούν να καταναλωθούν μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα, ιδιαίτερα όταν το ελαιόλαδο προορίζεται για ωμή χρήση, όπως στις σαλάτες.

Γιατί το ελαιόλαδο δεν γίνεται καλύτερο όσο παλιώνει

Σε αντίθεση με ορισμένα κρασιά, το ελαιόλαδο δεν βελτιώνεται με την παλαίωση.

Η φρεσκάδα αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό του εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου, καθώς συνδέεται με το αρωματικό του προφίλ, τη γεύση και τη διατήρηση των φυσικών συστατικών του.

Γι’ αυτό και η σωστή αποθήκευση, σε συνδυασμό με την επιλογή σχετικά πρόσφατης παραγωγής, έχει ιδιαίτερη σημασία για όσους θέλουν να απολαμβάνουν τα χαρακτηριστικά ενός ποιοτικού ελαιολάδου.

Ακολουθήστε το Iraklionews σε Google News  και Facebook 
Αγροτικά - Τελευταία Νέα
Περισσότερες Ειδήσεις