Κρήτη: Στα 3,20 ευρώ το ελαιόλαδο – Σκέφτονται να αφήσουν τις ελιές αμάζευτες οι παραγωγοί!
Σε οικονομικό αδιέξοδο οι ελαιοπαραγωγοί της Κρήτης, με το ελαιόλαδο να πωλείται ακόμη και 3,20 ευρώ το κιλό και το κόστος συγκομιδής να παραμένει υψηλό
Στα όρια της οικονομικής αντοχής τους βρίσκονται οι ελαιοπαραγωγοί της Κρήτης, καθώς η πτώση της τιμής του ελαιολάδου, σε συνδυασμό με τα υψηλά έξοδα συγκομιδής, απειλεί να καταστήσει ασύμφορη τη φετινή παραγωγή. Στο Ηράκλειο καταγράφονται αγορές ακόμη και στα 3,20 ευρώ το κιλό, με αρκετούς αγρότες να εξετάζουν πλέον το ενδεχόμενο να αφήσουν τις ελιές αμάζευτες.
Η φετινή ελαιοκομική περίοδος εξελίσσεται κάτω από ιδιαίτερα δύσκολες οικονομικές συνθήκες, με τις τιμές που προσφέρονται στους παραγωγούς να απέχουν σημαντικά από εκείνες που προσδοκούσαν.
Για ελαιόλαδο τριών γραμμών οξύτητας, η τιμή κινείται αυτή την περίοδο γύρω στα 3,50 ευρώ το κιλό, ωστόσο σε περιοχές της Κρήτης οι αγοραπωλησίες πραγματοποιούνται σε ακόμη χαμηλότερα επίπεδα.
Στο Ηράκλειο καταγράφονται τιμές έως και 3,20 ευρώ το κιλό, ενώ στα Χανιά οι προσφορές κινούνται περίπου στα 3,30 ευρώ, εντείνοντας τον προβληματισμό για την οικονομική απόδοση της φετινής σοδειάς.
Τα ακριβά μεροκάματα κάνουν ασύμφορη τη συγκομιδή
Την ώρα που η αξία του παραγόμενου ελαιολάδου υποχωρεί, οι δαπάνες για τη συγκομιδή εξακολουθούν να επιβαρύνουν σημαντικά τους παραγωγούς.
Τα αυξημένα εργατικά, τα καύσιμα, τα λιπάσματα, τα φυτοφάρμακα και τα υπόλοιπα καλλιεργητικά έξοδα περιορίζουν δραστικά το περιθώριο κέρδους.
Για αρκετούς ελαιοπαραγωγούς, το βασικό ερώτημα δεν είναι πλέον πόσα χρήματα θα αποφέρει η φετινή παραγωγή, αλλά εάν τα έσοδα από την πώληση του λαδιού θα επαρκέσουν για να καλύψουν το συνολικό κόστος.
Η μεταφορά του ελαιοκάρπου από το χωράφι στο ελαιουργείο αποτελεί το τελευταίο στάδιο μιας ήδη δαπανηρής διαδικασίας, με τους παραγωγούς να καλούνται να υπολογίσουν προσεκτικά κάθε επιπλέον έξοδο.
Σκέψεις να μείνουν οι ελιές αμάζευτες
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, ένα ενδεχόμενο που άλλοτε θα θεωρούνταν ακραίο αρχίζει να απασχολεί ολοένα και περισσότερο τους ελαιοπαραγωγούς: να μην προχωρήσουν καθόλου στη συγκομιδή.
Όταν η αναμενόμενη αξία του ελαιολάδου δεν επαρκεί για να καλύψει τα εργατικά και τις υπόλοιπες δαπάνες, η απόφαση για το λιομάζωμα μετατρέπεται σε οικονομικό δίλημμα.
Αρκετοί παραγωγοί εξετάζουν κατά πόσο αξίζει να διαθέσουν χρήματα και προσωπική εργασία για μια σοδειά που ενδέχεται να μην τους αφήσει ουσιαστικό κέρδος.
Περιορισμένη ζήτηση και πίεση από τις εισαγωγές
Την αβεβαιότητα ενισχύουν το μειωμένο αγοραστικό ενδιαφέρον των εμπόρων, η περιορισμένη ζήτηση από αγορές του εξωτερικού και οι εισαγωγές φθηνότερου ελαιολάδου από τρίτες χώρες.
Οι συνθήκες αυτές ασκούν πρόσθετη πίεση στις τιμές, δυσκολεύοντας τις αποφάσεις των παραγωγών για τη διάθεση του προϊόντος τους.
Το δίλημμα είναι πλέον σαφές: να προχωρήσουν στη συγκομιδή με υψηλό κόστος και αβέβαιο οικονομικό αποτέλεσμα ή να περιμένουν ενδεχόμενη βελτίωση των τιμών, χωρίς να υπάρχει εγγύηση ότι η αγορά θα κινηθεί ανοδικά.
Η φετινή περίοδος αναδεικνύει έτσι το οικονομικό αδιέξοδο που αντιμετωπίζει η ελαιοκαλλιέργεια, καθώς η απόσταση ανάμεσα στο κόστος παραγωγής και στην τιμή πώλησης του ελαιολάδου περιορίζει σημαντικά τη δυνατότητα των αγροτών να εξασφαλίσουν ικανοποιητικό εισόδημα.






