Πατέρας

Πατέρας, λέξη ιερή, ρούκουνας και πλατάριπου απάνω ντου φορτώνονται του σπιτικού τα βάρη.

Σ’ όλους τσι δύσκολους καιρούς πάντα μπροστάρης μπαίνεικαι βάνει κόντρα το κορμί και τση βοριάδες στένει.

Με τα δικά ντου τα φτερά πετούν και τα παιδιά ντουκαι να τον ξεπεράσουνε είναι η πεθυμιά ντου.

Πολλές φορές την πλάτη ντου τη βάνει σκαλοπάτιγια να βρουν τα κοπέλια ντου σόπατο μονοπάτι.

Αυτός με τον ιδρώτα ντου και με το αίμα ακόμαμοχθεί να φέρει σπίτι ντου ψωμί σε κάθε στόμα.

Για όλα έχει αντοχή κι όλα τα κουλαντρίζει,θυσία πάντα γίνεται δίχως του να γογγύζει.

Κι αν τύχουνε σε κίνδυνο κάποτε τα παιδιά ντουσαν του μεγάλου λιονταριού γίνεται η καρδιά ντου,και βγάνει μέγα βρυχηθμό κιανείς να μη σιμώσεικαι ούτε να διανοηθεί τη χέρα ντου ν‘ απλώσει.

Κι όταν θωρεί τσι γόνους του στση προκοπής το δρόμοφουσκώνουνε τα στήθια ντου με περηφάνια μόνο,και λέει από μέσα ντου «χαλάλι όλοι οι κόποιπου ήμουν αιτία για να βγουν στον κόσμο τέτοιοι ανθρώποι».

Κι όταν θα φτάσει η στιγμή που αναπνιά δεν θα ‘χειθα δεις πως σαν του κύρη σου φιλία δεν υπάρχει!

Βαγγέλης Τιτάκης Καθηγητής Θεολογίας-Μουσικοσυνθέτης