Σε κλίμα κατάνυξης ο Εσπερινός της Συγχωρήσεως στο Σύδνεϋ – Μήνυμα μετάνοιας και ενότητας από τον Αρχιεπίσκοπο Αυστραλίας

Με τη συμμετοχή πλήθους πιστών και σε ατμόσφαιρα βαθιάς πνευματικής περισυλλογής τελέστηκε το απόγευμα της Κυριακής της Τυρινής, 22 Φεβρουαρίου, ο Α’ Κατανυκτικός Εσπερινός της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Σύδνεϋ.

Η ακολουθία, γνωστή και ως Εσπερινός της Συγχωρήσεως, σηματοδότησε την έναρξη της πορείας προς το Πάσχα για την ομογένεια της Αυστραλίας.

Της ακολουθίας προέστη ο Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας Μακάριος, πλαισιωμένος από τους Θεοφιλεστάτους Επισκόπους Μιλητουπόλεως κ. Ιάκωβο, Ηγούμενο της Ιεράς Μονής Αγίου Γεωργίου Yellow Rock, Μαγνησίας κ. Χριστόδουλο, Αρχιγραμματέα της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου, και Κερασούντος κ. Χριστοφόρο, Πρωτοσύγκελλο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής. Συμπροσευχήθηκαν επίσης κληρικοί της πόλεως του Σύδνεϋ, ενώ ο ναός κατακλύστηκε από ευσεβείς πιστούς.

Μεταξύ των παρισταμένων ήταν ο κ. Αθανάσιος Λάμπρου, Σύμβουλος Επικοινωνίας στο Γραφείο Δημόσιας Διπλωματίας του Γενικού Προξενείου της Ελλάδος στο Σύδνεϋ, εκπροσωπώντας τον Γενικό Πρόξενο κ. Γεώργιο Σκέμπερη, καθώς και πρόεδροι και εκπρόσωποι οργανισμών και ιδρυμάτων της Ιερά Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας.

Στην ομιλία του, ο Σεβασμιώτατος υπογράμμισε ότι η περίοδος της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής αποτελεί ευκαιρία εσωτερικής ανασύνταξης και πνευματικής αναβάθμισης. «Η ευλογημένη αυτή περίοδος είναι μία πρόκληση για όλους τους χριστιανούς, να γίνουμε καλύτεροι. Να γίνουμε καλύτεροι όχι στους τομείς που ο σύγχρονος κόσμος μάς παρουσιάζει, αλλά να γίνουμε καλύτεροι πνευματικά», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Αναφερόμενος στις προϋποθέσεις της πνευματικής προόδου, εστίασε στη σημασία της ειλικρινούς μετάνοιας, μεταφέροντας στους πιστούς διδακτική ιστορία από το Γεροντικό και προτρέποντάς τους να θέσουν ως βασικό στόχο, κατά τον αγώνα της Σαρακοστής, τη βαθιά και καρδιακή μεταστροφή.

Ολοκληρώνοντας, κάλεσε το εκκλησίασμα να πορευτεί χωρίς μίση και διχασμούς, ευχόμενος ο πνευματικός αγώνας της περιόδου να αποβεί καρποφόρος. Σύμφωνα με το εκκλησιαστικό έθος, στο τέλος της ακολουθίας αντηλλάγη ο ασπασμός της συγχωρήσεως μεταξύ των Ιεραρχών, των κληρικών και των πιστών, σφραγίζοντας συμβολικά την έναρξη της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής.