Νίκος Αντωνακάκης: Ποιος θα πληρώσει πάλι το μάρμαρο για την καθίζηση στη σήραγγα Σελιναρίου;
Πρόκειται για ένα τεχνικό έργο που αγγίζει τα 44 εκατομμύρια ευρώ
Η καθίζηση στη σήραγγα Σελιναρίου, που είδε πρόσφατα το φως της δημοσιότητας, αποτελεί μια δυσάρεστη εξέλιξη στην πορεία εκτέλεσης του Βόρειου Οδικού Άξονα Κρήτης (ΒΟΑΚ), στο τμήμα Χερσόνησος – Νεάπολη.
Το έργο κινδυνεύει να καθυστερήσει για αρκετούς επιπλέον μήνες εξαιτίας του συγκεκριμένου συμβάντος, το οποίο φέρεται να σημειώθηκε μετά τις καταρρακτώδεις βροχοπτώσεις των προηγούμενων ημερών.
Στην πραγματικότητα, όμως, δεν είναι αυτή η αιτία των καθιζήσεων.
Σύμφωνα με πληροφορίες μας, η σήραγγα στο Σελινάρι παρουσίαζε καθιζήσεις εδώ και πολλούς μήνες και, όπως αναφέρεται, αντιμετώπιζε σημαντικά προβλήματα εξαιτίας τους. Μάλιστα, για την αντιμετώπιση των καθιζήσεων είχε προταθεί, εδώ και μήνες, η λύση της κατασκευής σήραγγας-πιλότου.
Θέμα πρώτο: Πού οφείλονται οι καθιζήσεις;
Προφανώς, δεν οφείλονται στις καταρρακτώδεις βροχοπτώσεις, αφού, σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, προϋπήρχαν της κακοκαιρίας που έπληξε πρόσφατα την Κρήτη.
Θέμα δεύτερο: Ποιος θα πληρώσει το μάρμαρο;
Σύμφωνα με τη σύμβαση ΣΔΙΤ, εάν οι καθιζήσεις στη σήραγγα Σελιναρίου αποδοθούν στην κακοκαιρία, ως ζημιογόνο γεγονός ανωτέρας βίας, το Ελληνικό Δημόσιο, δηλαδή ο Έλληνας φορολογούμενος, θα κληθεί να πληρώσει από την τσέπη του για μια κακοτεχνία που θα έχει χαρακτηριστεί «επίπτωση από φυσική καταστροφή».
Θέμα τρίτο: Για τι κόστος πρόκειται;
Περίπου 20.000 ευρώ ανά μέτρο κοστίζει ένα τούνελ και η συγκεκριμένη σήραγγα έχει μήκος 2.200 μέτρα.
Άρα, 20.000 × 2.200 = 44.000.000 ευρώ.
Είμαστε σε αναμονή των εκτιμήσεων των επιτροπών διαπίστωσης πραγματικών περιστατικών του αρμόδιου υπουργείου, οι οποίες θα πρέπει να μελετήσουν τον φάκελο του έργου, προκειμένου να διαπιστώσουν πότε εμφανίστηκαν για πρώτη φορά οι καθιζήσεις στο τούνελ του Σελιναρίου και εάν αυτές οφείλονται πράγματι στις πρόσφατες πλημμύρες.
Τέλος πια η κοροϊδία, από όπου κι αν προέρχεται. Από τη μία να μπαίνουν δημοσιονομικοί κόφτες στις ζωτικές ανάγκες του πληθυσμού και από την άλλη να διπλοπληρώνονται, με μεγάλα ποσά από την τσέπη του πολίτη, κατασκευαστικά εκτρώματα όπως αυτό που είδαμε στο τούνελ Σελιναρίου, και μάλιστα με την επίκληση της «φυσικής καταστροφής».
Και υπόψη ότι πρόκειται για έργο που χρηματοδοτείται από ευρωπαϊκούς πόρους, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.






