Το πιο μεγάλο πρόβλημα που άλυτο ‘πομένει
είναι σαν φύγει η ψυχή σε ίντα τόπο πιαίνει.
Φιλόσοφοι και στοχαστές εψάξανε τη λύση,
μα ίσαμε ‘δα δεν μπόρεσε κιανένας ν’ απαντήσει.
Μα ένας Γιος, Μοναχογιός, απ’ Το Θεό σταλμένος,
είπε πως είναι ο άνθρωπος αθάνατος πλασμένος·
και για να γίνει πιστευτός σήκωσε το σταυρό ντου
και νίκησε το θάνατο μέσ’ απ’ το θάνατό ντου.
«Για όσους δεν ζηλεύουνε του κόσμου τα παλάτια
δεν σβήνει, είπε, η ζωή σαν κλείσουνε τα μάτια·
γιατί ‘ναι αρχή ο θάνατος για μια καινούργια ζήση
απού ‘ναι ατελεύτητη και δε γνωρίζει δύση.
Όποιος θελήσει τη ζωή να την καλοπεράσει
και τη ζωή θα στερηθεί και την ψυχή θα χάσει!
Απού ‘χει καθαρή καρδιά κι αγάπη για τσι άλλους
πλέει η ψυχή ντου στη χαρά σε ποταμούς μεγάλους».
Μα ο άνθρωπος δεν μπόρεσε ποτέ να καταλάβει
πως η ζωή δε σταματά στα σκαλοπάτια τ’ Άδη·
και χαραμίζει τη ζωή στα μίση και στα πάθη
γι’ αυτό που πάει η ψυχή δεν πρόκειται να μάθει.
Μα όσοι επιστέψανε ‘κείνου του Γιου τα λόγια
σαν βλέπουνε το θάνατο δε λένε μοιρολόγια,
γιατί κατέχουν πως ο Θιός τσι αγαπά τσ’ αθρώπους
και τσ’ αγαθούς τσι δέχεται σε παραδείσου τόπους.
και Facebook 
