Δύο κρίσιμα οικονομικά μέτωπα παραμένουν ανοιχτά για χιλιάδες κτηνοτρόφους: οι αποζημιώσεις για το ζωικό κεφάλαιο που χάθηκε εξαιτίας των ζωονόσων και η κάλυψη του αυξημένου κόστους ζωοτροφών στις περιόδους κατά τις οποίες οι μονάδες τέθηκαν υπό περιορισμούς.
Παρά τη θετική εξέλιξη με την ανάκτηση από την Ελλάδα του καθεστώτος χώρας απαλλαγμένης από την πανώλη των μικρών μηρυκαστικών, οι οικονομικές συνέπειες της κρίσης εξακολουθούν να βαραίνουν πολλές εκμεταλλεύσεις.
Οι παραγωγοί που βρέθηκαν αντιμέτωποι με υποχρεωτικές θανατώσεις, καραντίνες και περιορισμούς στις μετακινήσεις ζητούν από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων σαφές χρονοδιάγραμμα πληρωμών και ένα πλαίσιο στήριξης που να ανταποκρίνεται στην πραγματική έκταση των απωλειών.
Το μεγάλο ζήτημα των αποζημιώσεων
Κεντρικό αίτημα των κτηνοτρόφων είναι οι αποζημιώσεις να μη βασίζονται αποκλειστικά στον αριθμό των ζώων που θανατώθηκαν.
Όπως επισημαίνουν οι φορείς του κλάδου, η οικονομική αξία κάθε ζώου επηρεάζεται από την ηλικία, τη φυλή, την παραγωγικότητά του και τη γενετική του αξία.
Ένα ζώο υψηλής γαλακτοπαραγωγής ή αναπαραγωγής, για παράδειγμα, δεν έχει την ίδια αξία με ένα ηλικιωμένο ή μη παραγωγικό ζώο.
Για μία κτηνοτροφική μονάδα που χάνει μεγάλο μέρος ή ολόκληρο το κοπάδι της, η ζημιά δεν εξαντλείται στην αγορά νέων ζώων. Περιλαμβάνει επίσης την απώλεια παραγωγής γάλακτος, τις γεννήσεις που δεν θα πραγματοποιηθούν, το κόστος απολύμανσης και το διάστημα που απαιτείται μέχρι να επανέλθει η εκμετάλλευση σε κανονικούς ρυθμούς.
Ακόμη και η αγορά νέου ζωικού κεφαλαίου δεν εγγυάται άμεση επιστροφή στα προηγούμενα επίπεδα παραγωγής.
Για τον λόγο αυτό, οι κτηνοτρόφοι ζητούν να υπάρξει διαχωρισμός ανάμεσα στην αποζημίωση για τα ζώα που χάθηκαν και στα μέτρα ανασύστασης των κοπαδιών και αποκατάστασης της παραγωγής.
Βαρύς λογαριασμός και στις ζωοτροφές
Εξίσου σοβαρή θεωρείται η επιβάρυνση από τις ζωοτροφές κατά τη διάρκεια των περιοριστικών μέτρων.
Σε αρκετές περιοχές οι παραγωγοί δεν είχαν τη δυνατότητα να μετακινήσουν τα κοπάδια τους σε βοσκοτόπους, με αποτέλεσμα να αυξηθούν σημαντικά οι ανάγκες για αγοραζόμενες ζωοτροφές.
Ενδεικτικά, σε μία εκμετάλλευση 500 ζώων, μία επιπλέον ημερήσια δαπάνη 0,40 ευρώ ανά ζώο μεταφράζεται σε κόστος 200 ευρώ την ημέρα. Εάν οι περιορισμοί διαρκέσουν 60 ημέρες, η συνολική επιβάρυνση φτάνει τις 12.000 ευρώ.
Οι παραγωγοί ζητούν το ενδεχόμενο ενίσχυσης να λαμβάνει υπόψη τα πραγματικά έξοδα, χωρίς όμως να αποκλείονται όσοι χρησιμοποιούν ζωοτροφές που παράγουν οι ίδιοι.
Στην περίπτωση αυτή μπορεί να μην υπάρχουν τιμολόγια αγοράς, εξακολουθούν όμως να υπάρχουν κόστος καλλιέργειας και απώλεια αποθεμάτων.
Οι περιπτώσεις που ζητούν ειδική αντιμετώπιση
Μεγαλύτερη πίεση αντιμετωπίζουν οι κτηνοτροφικές μονάδες που έχασαν το σύνολο του κοπαδιού τους ή υπέστησαν μερική θανάτωση και παρατεταμένους περιορισμούς.
Στο επίκεντρο βρίσκονται επίσης όσοι προμηθεύτηκαν ζωοτροφές με πίστωση, οι νέοι κτηνοτρόφοι, οι μετακινούμενοι παραγωγοί που δεν μπόρεσαν να αξιοποιήσουν βοσκότοπους, αλλά και οι μονάδες που έχασαν συμφωνίες παράδοσης γάλακτος.
Για αρκετές από αυτές τις εκμεταλλεύσεις, η ανάγκη εξασφάλισης κεφαλαίου για αγορά νέου ζωικού κεφαλαίου αποτελεί πλέον βασική προϋπόθεση για να συνεχιστεί η δραστηριότητά τους.
Το πρόβλημα γίνεται ακόμη εντονότερο όταν η απώλεια παραγωγής συνδυάζεται με υψηλότερο κόστος διατροφής, ενέργειας, κτηνιατρικής φροντίδας και ασφαλιστικών υποχρεώσεων.
Οι κτηνοτρόφοι ζητούν έτσι ένα συνολικό πλαίσιο που να καλύπτει όχι μόνο την άμεση ζημιά, αλλά και την επανεκκίνηση των μονάδων τους.
Η υγειονομική αποκλιμάκωση της κρίσης αποτελεί σημαντικό βήμα, ωστόσο για πολλές οικογενειακές εκμεταλλεύσεις η πραγματική επιστροφή στην κανονικότητα θα κριθεί από το ύψος, την ταχύτητα και τον τρόπο καταβολής της οικονομικής στήριξης.
Με πληροφορίες από το tilegrafimanews.gr.
και Facebook 
