Κρήτη: Διπλή δικαστική δικαίωση για πρώην διευθύντρια Παθολογικής Κλινικής – Αποζημίωση 20.000 ευρώ από Νοσοκομείο

Δεύτερη δικαστική απόφαση υπέρ της πρώην διευθύντριας της Παθολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου Ρεθύμνου, Ελένης Ιωαννίδου, εκδόθηκε έπειτα από μια υπόθεση που διήρκεσε τρία χρόνια και αφορούσε τις συνθήκες υπό τις οποίες οδηγήθηκε στην παραίτησή της.

Σύμφωνα με όσα γνωστοποίησε η ίδια σε ανάρτησή της, το δικαστήριο έκανε δεκτή την αγωγή της για ηθική βλάβη και της επιδίκασε χρηματική ικανοποίηση 20.000 ευρώ, με τον νόμιμο τόκο από τις 21 Αυγούστου 2023, καθώς και τα δικαστικά έξοδα.

Η γιατρός αποδίδει την παραίτησή της στη χρόνια υποστελέχωση της Παθολογικής Κλινικής και στη διαρκή εργασιακή επιβάρυνση που, όπως υποστηρίζει, αντιμετώπιζε επί σειρά ετών.

Μεταξύ άλλων, αναφέρεται σε υπερεφημέρευση, συμμετοχή σε διακομιδές διασωληνωμένων ασθενών, περικοπές αδειών και ρεπό, ανάθεση πολλαπλών καθηκόντων και έναρξη πειθαρχικής διαδικασίας σε βάρος της μετά τις αντιδράσεις της για τις συνθήκες λειτουργίας της Κλινικής.

Όπως σημειώνει, η κατάσταση την οδήγησε σταδιακά σε σοβαρή ψυχική και σωματική εξάντληση, ενώ θεωρούσε ότι δεν μπορούσε πλέον να διατηρήσει το επιθυμητό επίπεδο στη νοσηλεία των ασθενών της. Η ίδια κάνει λόγο για συνθήκες τις οποίες έκρινε σε αρκετές περιπτώσεις επικίνδυνες.

Η Ελένη Ιωαννίδου είχε προσφύγει δικαστικά κατά της διοίκησης του νοσοκομείου για δύο διαφορετικές υποθέσεις. Η πρώτη αφορούσε την αποζημίωση για 180 ημέρες άδειας, τις οποίες, όπως υποστήριξε, δεν κατάφερε να λάβει εξαιτίας των αυξημένων υπηρεσιακών αναγκών και της σταθερής υποστελέχωσης κατά την προηγούμενη πενταετία.

Για το συγκεκριμένο σκέλος είχε ήδη δικαιωθεί δικαστικά, ωστόσο το Νοσοκομείο Ρεθύμνου άσκησε έφεση κατά της απόφασης. Όπως ανέφερε η ίδια, η διοίκηση και ο νομικός της σύμβουλος την είχαν αρχικά προτρέψει να διεκδικήσει δικαστικά την αποζημίωση των αδειών που δεν της είχαν χορηγηθεί.

Η δεύτερη προσφυγή εξετάστηκε χωριστά, λόγω της διαφορετικής νομικής βάσης της, και αφορούσε την ηθική βλάβη που η γιατρός υποστηρίζει ότι υπέστη από τις συνθήκες εργασίας και την πορεία που την οδήγησε στην παραίτηση.

Στο απόσπασμα της 14σέλιδης απόφασης που δημοσιοποίησε η Ελένη Ιωαννίδου αναφέρεται ότι η παρατεταμένη στάση της διοίκησης, η απουσία ουσιαστικής ανταπόκρισης στα επανειλημμένα αιτήματά της και οι ιδιαίτερα επιβαρυμένες εργασιακές συνθήκες συνέβαλαν καθοριστικά στην εμφάνιση συνδρόμου επαγγελματικής εξουθένωσης (burnout).

Κατά το ίδιο απόσπασμα, το δικαστήριο έκρινε ότι η ενάγουσα είχε εξαντλήσει τα νόμιμα μέσα για την αντιμετώπιση των προβλημάτων χωρίς αποτέλεσμα και ότι τελικά οδηγήθηκε σε παραίτηση εξαιτίας της ψυχικής και σωματικής επιβάρυνσης που υπέστη.

Για τον καθορισμό της χρηματικής ικανοποίησης, όπως αναφέρεται, συνεκτιμήθηκαν η χρονική διάρκεια της επιβάρυνσης, οι συνέπειες στην υγεία και στην επαγγελματική ζωή της γιατρού, καθώς και η βαρύτητα της παράλειψης που αποδόθηκε στη διοίκηση του νοσοκομείου.

Η Ελένη Ιωαννίδου ευχαρίστησε τη δικηγόρο και φίλη της Βασιλική (Βίκυ) Γκόγκου για την επιμονή της στη διάρκεια της τριετούς δικαστικής διαδρομής.

Η ίδια υποστηρίζει ότι πρόκειται για την πρώτη αντίστοιχη δικαστική υπόθεση πανελλαδικά με αντικείμενο τον εξαναγκασμό εργαζομένου του δημόσιου τομέα σε παραίτηση λόγω απαράδεκτων εργασιακών συνθηκών. Όπως τονίζει, η απόφαση έχει ιδιαίτερη σημασία όχι μόνο για την προσωπική της δικαίωση, αλλά και για άλλους γιατρούς που, όπως αναφέρει, εγκατέλειψαν το δημόσιο σύστημα υγείας για παρόμοιους λόγους.

H ανάρτηση της Ελένης Ιωαννίδου

Μετά από 3 χρόνια και την επιμονή της δικηγόρου μου και φίλης Βασιλικής Γκόγκου Βίκυ Γκόγκου βγήκε η δεύτερη καταδικαστική για το νοσοκομείο Ρεθύμνου απόφαση.

Μετά τον εξαναγκασμό μου σε παραίτηση από τη θέση της διευθύντριας του παθολογικού τμήματος του νοσοκομείου Ρεθύμνου, έκανα αγωγή στη διοίκηση του νοσοκομείου για δύο λόγους.

Ο ένας ήταν η αποζημείωση των αδειών (180 ημερών) που δεν έλαβα, λόγω σταθερής υποστελέχωσης τα τελευταία 5 χρόνια και το δεύτερο και κυριότερο για μένα, η ηθική βλάβη που υπέστην λόγω του εξαναγακγασμου μου σε υπερεφημέρευση, σε συμμετοχή σε διακομιδές διασωληνωμένων ασθενών, σε περικοπή αδειών και ρεπό, την υπερφόρτωση σε πολλαπλές εργασίες και πόστα τα τελευταία έτη, και την έναρξη πειθαρχικής διαδικασίας εις βάρος μου, λόγω της αντίδρασης μου και στάσης μου σε όλα αυτά. Ως αποτέλεσμα οδηγήθηκα σε αδυναμία να κρατήσω ένα επίπεδο στη νοσηλεία των ασθενών μου, την οποία έκρινα επικίνδυνη πολλές φορές και επακόλουθα τη σωματική και ψυχική μου κατάρρευση. Στο πρώτο δικαστήριο δικαιώθηκα για την αποζημίωση των αδειών που μου χρωστούσε με δική του υπαιτιότητα το νοσοκομείο. Και ενώ η ίδια η διοίκηση και ο νομικός της σύμβουλος με προέτρεψαν να διεκδικήσω νομικά την αποζημείωση των αδειών που δεν μπόρεσαν λόγω αυξημένων αναγκών και υποστελέχωσης να μου δώσουν, άσκησαν έφεση στην απόφαση που με δικαιώνει!!!

Λόγω μη συνάφειας των δύο υποθέσεων έγινε δεύτερο δικαστήριο για το θέμα της ηθικής βλάβης στο οποίο δικαιώθηκα επίσης πρόσφατα.

Να σημειωθεί ότι είναι η πρώτη φορά πανελληνίως που γίνεται ένα τέτοιο δικαστήριο με διακύβευμα τον εξαναγκασμό σε παραίτηση λόγω απαράδεκτων εργασιακών συνθηκών στο δημόσιο τομέα. Θεωρώ ότι έχει πολύ μεγάλη σημασία όχι μόνο για τη δική μου δικαίωση με δεδομένο ότι εξαναγκάστηκα λόγω των συνθηκών να παραιτηθώ από μια εργασία που αγαπούσα και είχα επιλέξει αλλά και για δεκάδες παρόμοιες περιπτώσεις που συνάδελφοι οδηγήθηκαν σε παραίτηση για τους ίδιους λόγους.

Παρακάτω παραθέτω το βασικό σκεπτικό της απόφασης η οποία είναι 14 σελίδες και υιοθετεί ουσιαστικά τη δική μου θέση.
«Το Δικαστήριο έκρινε ότι η παρατεταμένη στάση της διοίκησης του νοσοκομείου, η μη ουσιαστική ανταπόκριση στα επανειλημμένα αιτήματα της ενάγουσας και οι ιδιαίτερα επιβαρυμένες συνθήκες εργασίας συνέβαλαν καθοριστικά στη δημιουργία συνδρόμου επαγγελματικής εξουθένωσης (burnout). Διαπίστωσε ότι η ενάγουσα εξάντλησε τα νόμιμα μέσα για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα, χωρίς αποτέλεσμα, και ότι τελικά οδηγήθηκε σε παραίτηση λόγω της ψυχικής και σωματικής επιβάρυνσης που υπέστη.
Ως προς την αποζημίωση, το Δικαστήριο έκρινε ότι στοιχειοθετείται ευθύνη του νοσοκομείου για ηθική βλάβη, λαμβάνοντας υπόψη τη διάρκεια της επιβάρυνσης, τις επιπτώσεις στην υγεία και την επαγγελματική ζωή της ενάγουσας και τη βαρύτητα της παράνομης παράλειψης της διοίκησης. Για τους λόγους αυτούς έκανε δεκτή την αγωγή και επιδίκασε χρηματική ικανοποίηση ύψους 20.000 ευρώ, με νόμιμο τόκο από 21.08.2023, καθώς και τα δικαστικά έξοδα.»