Φυλακές Χανίων: Σήμα κινδύνου από τους σωφρονιστικούς υπαλλήλους για ελλείψεις προσωπικού και υπερπληθυσμό
Τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουν στο Κατάστημα Κράτησης Χανίων αναδεικνύει το Σωματείο Σωφρονιστικών Υπαλλήλων, με επιστολή του προς τους Εισαγγελείς των Χανίων, τους αρμόδιους του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και τους τοπικούς βουλευτές.
Στην επιστολή, οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι περιγράφουν έναν ιδιαίτερα δύσκολο και, όπως τον χαρακτηρίζουν, «επικίνδυνα» ιδιαίτερο χώρο εργασίας, κάνοντας λόγο για χρόνια και παγιωμένη έλλειψη προσωπικού σε όλους τους κλάδους.
Όπως επισημαίνουν, η υποστελέχωση έχει φτάσει σε πολύ υψηλά επίπεδα, με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι να καλούνται να καλύψουν καθήκοντα που αντιστοιχούν σε δύο ή και περισσότερα άτομα. Αυτό, σύμφωνα με το Σωματείο, συνεπάγεται υπερβάσεις ωραρίων και στέρηση ημερών ανάπαυσης.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στον υπερπληθυσμό των κρατουμένων, ο οποίος επηρεάζει τις συνθήκες διαβίωσής τους και ταυτόχρονα δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο την καθημερινή άσκηση των καθηκόντων των σωφρονιστικών υπαλλήλων.
Το Σωματείο κάνει επίσης λόγο για εγκατάλειψη του κλάδου από την κεντρική διοίκηση, αλλά και για επιλογές της τοπικής διοίκησης που, όπως αναφέρει, έχουν οδηγήσει τους εργαζόμενους στα όριά τους, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά.
Οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι τονίζουν ότι η ανάδειξη των προβλημάτων και η διεκδίκηση των αιτημάτων μέσω της ομοσπονδίας τους δεν τους καλύπτει πλέον πλήρως. Για τον λόγο αυτό δηλώνουν ότι επιφυλάσσονται να διεκδικήσουν με κάθε νόμιμο μέσο ανθρώπινες συνθήκες εργασίας για τους συναδέλφους τους.
Η επιστολή του Σωματείου:
«Με το έγγραφο μας αυτό θα θέλαμε να επικοινωνήσουμε τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε στον “επικίνδυνα” ιδιαίτερο χώρο εργασίας μας!
Η έλλειψη προσωπικού σε όλους τους κλάδους είναι παγιωμένη σε πολύ υψηλά επίπεδα, με αποτέλεσμα οι συνάδελφοι να αναγκάζονται να βγάζουν δουλειά δύο ή ακόμα και περισσοτέρων ατόμων, με υπερβάσεις ωραρίων και στέρησης ημερών ανάπαυσης.
Ο υπερπληθυσμός των κρατουμένων, που μοιραία επηρεάζει τις συνθήκες διαβίωση τους, δυσκολεύει ακόμα περισσότερο την άσκηση των καθηκόντων μας.
Η εγκατάλειψη που υφίσταται ο κλάδος μας από την κεντρική διοίκηση και διάφορες επιλογές της τοπικής διοίκησης έχουν φέρει τους συναδέλφους στα όρια τους, σωματικά και ψυχολογικά!
Η κατάδειξη των προβλημάτων μας και οι διεκδίκηση των αιτημάτων μας από την ομοσπονδία μας, δε μας καλύπτει, οπότε επιφυλασσόμεθα να διεκδικήσουμε με κάθε νόμιμο μέσον ανθρώπινες συνθήκες εργασίας για τους συναδέλφους μας».





