Μιχάλης Αεράκης: «Στα 12 μου πουλούσα λαχεία στα σοκάκια του Ηρακλείου – Εκεί έμαθα τη ζωή»

Από τα σοκάκια του Ηρακλείου, όπου σε ηλικία μόλις 12 ετών πουλούσε λαχεία, ξεκίνησε η διαδρομή του Μιχάλη Αεράκη, πολύ πριν έρθουν οι θεατρικές σκηνές, οι τηλεοπτικοί ρόλοι και η μεγάλη αναγνωρισιμότητα.

Ο γνωστός ηθοποιός, μιλώντας στην εκπομπή Buongiorno, αναφέρθηκε στα πρώτα του βιώματα στην Κρήτη και στον τρόπο με τον οποίο αυτά διαμόρφωσαν την καλλιτεχνική του ματιά. Όπως είπε, από μικρό παιδί του άρεσε να βρίσκεται μέσα στον κόσμο, να παρατηρεί τους ανθρώπους, τις συμπεριφορές και τις λεπτομέρειες της καθημερινότητας.

«Η πρώτη μου δουλειά στην Κρήτη ήταν να πουλάω λαχεία στο Ηράκλειο σε ηλικία 12 ετών», ανέφερε, εξηγώντας ότι η επαφή του με τους δρόμους, τα σοκάκια και τις ιδιαιτερότητες του τόπου όπου μεγάλωσε αποτέλεσε για εκείνον ένα άτυπο σχολείο ζωής.

Στη συνέχεια εργάστηκε και ως σερβιτόρος, μια εμπειρία που, όπως είπε, τον έμαθε ακόμη περισσότερο να βλέπει, να ακούει και να καταγράφει εικόνες. Όλα αυτά, όταν αργότερα μπήκε στο θέατρο, έγιναν υλικό για την υποκριτική του. Για τον ίδιο, η παρατήρηση είναι βασικό προσόν όχι μόνο για έναν ηθοποιό, αλλά για κάθε άνθρωπο που θέλει να είναι πραγματικά παρών στη ζωή του.

Με τη ματιά του χρόνου, ο Μιχάλης Αεράκης αντιμετωπίζει πλέον όσα έμαθε και όσα έζησε ως κάτι που δεν του ανήκει αποκλειστικά. Μίλησε για τα «δανεικά» της ζωής, για όλα εκείνα που άκουσε, διάβασε, είδε και ακούμπησε στην πορεία του, και τα οποία αισθάνεται την ανάγκη να επιστρέψει στους νεότερους.

«Όλα αυτά τα οποία έχω εισπράξει στη ζωή μου, όλα αυτά είναι δανεικά», είπε, σημειώνοντας ότι μεγαλώνοντας νιώθει την ευθύνη να τα μοιραστεί με όσους νέους ανθρώπους θέλουν να ακούσουν. Όπως τόνισε, η ζωή του είναι γεμάτη από τέτοια «δανεικά» και η επιστροφή τους γίνεται με χαρά, κυρίως προς τη νέα γενιά, την οποία αγαπά ιδιαίτερα.

Η επιτυχία του Σασμού έφερε τον Μιχάλη Αεράκη ακόμη πιο κοντά στο ευρύ κοινό, όμως ο ίδιος παραμένει προσγειωμένος απέναντι στη δημοφιλία. Περιγράφει το επάγγελμα του ηθοποιού σαν μια «μετοχή», που άλλοτε βρίσκεται ψηλά και άλλοτε χαμηλά, γι’ αυτό και θεωρεί απαραίτητο να είναι κανείς προετοιμασμένος για όλες τις μεταβολές.

Για τον ίδιο, το θέατρο είναι ένα ταξίδι. Όπως είπε, εκείνο που έχει σημασία είναι να παραμένει κανείς μέσα στη «βαρκούλα», ανεξάρτητα από τη θέση που κάθε φορά έχει σε αυτή. Η σταθερότητα, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν έρχεται από την επιτυχία, αλλά από την καθημερινή σχέση με τον εαυτό.

«Ο κολλητός μου είναι ο Μιχάλης», ανέφερε χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι συνομιλεί με τον εαυτό του και τον αγαπά, πριν στραφεί στους άλλους ανθρώπους.

Στο τέλος της συνέντευξης, ο ηθοποιός μίλησε και για την πίστη του στον Θεό, την οποία περιέγραψε ως προσωπική, άμεση και βαθιά βιωματική. Όπως είπε, στις δύσκολες στιγμές στρέφει το βλέμμα ψηλά και αισθάνεται πως παίρνει δύναμη για να συνεχίσει.

«Πιστεύω στον Θεό. Έχω μια απευθείας σύνδεση με τον Θεό», είπε, προσθέτοντας ότι μπορεί για κάποιους όλα αυτά να ακούγονται μεταφυσικά, όμως για εκείνον αποτελούν μέρος της ζωής του.

Με απλότητα και συγκίνηση, ο Μιχάλης Αεράκης μίλησε για την πορεία, την πίστη, την αυτογνωσία και την ανάγκη να επιστρέφει στους ανθρώπους όσα του έδωσε η ζωή.