Κρήτη: «Η φυγή των νοσηλευτών δεν είναι πια φυγή, είναι λύτρωση» – Συγκλονίζει η παραίτηση νοσηλεύτριας από το ΕΣΥ

Μια ανάρτηση με έντονο προσωπικό και κοινωνικό φορτίο φέρνει ξανά στο προσκήνιο τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι στο δημόσιο σύστημα υγείας.

Νοσηλεύτρια με πολυετή υπηρεσία στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών στο νοσοκομείο Ρεθύμνου, ανακοίνωσε την αποχώρησή της από το ΕΣΥ, περιγράφοντας μια καθημερινότητα σκληρής πίεσης, υποστελέχωσης και επαγγελματικής φθοράς.

Στο κείμενό της αναφέρεται στη διαδρομή της από το 2007 έως σήμερα, σημειώνοντας ότι υπηρέτησε τη νοσηλευτική από την πρώτη γραμμή, χωρίς να απομακρυνθεί από τα δύσκολα περιστατικά και χωρίς να αναζητήσει ευκολότερες θέσεις. Όπως τονίζει, τα ΤΕΠ είναι ένας χώρος όπου οι αποφάσεις λαμβάνονται μέσα σε δευτερόλεπτα και η μάχη για τη ζωή δίνεται καθημερινά, όμως οι συνθήκες κάτω από τις οποίες εργάζεται το προσωπικό έχουν ξεπεράσει, όπως υποστηρίζει, τα ανθρώπινα όρια.

Η νοσηλεύτρια κάνει λόγο για χρόνια υποστελέχωση, εξαντλητικές βάρδιες και έλλειψη ουσιαστικής προστασίας των εργαζομένων. Παράλληλα, επισημαίνει ότι η νοσηλευτική είναι λειτούργημα, αλλά δεν μπορεί να ασκείται σε περιβάλλον που, όπως αναφέρει, προσβάλλει την αξιοπρέπεια όσων το υπηρετούν.

Στην ανάρτησή της υπογραμμίζει ότι δεν αποχωρεί επειδή έπαψε να αγαπά τη νοσηλευτική, αλλά επειδή η ψυχική της ισορροπία και η αξιοπρέπειά της δεν της επιτρέπουν να συνεχίσει υπό αυτές τις συνθήκες. Χαρακτηρίζει μάλιστα την αποχώρηση των νοσηλευτών όχι απλώς «φυγή», αλλά λύτρωση.

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στους συναδέλφους και στους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάστηκε όλα αυτά τα χρόνια. Τους ευχαριστεί για τις στιγμές πραγματικής συνεργασίας, κυρίως στις πιο δύσκολες βάρδιες, σημειώνοντας ότι αυτή η κοινή προσπάθεια αποτελεί μία από τις πιο δυνατές αναμνήσεις της επαγγελματικής της πορείας.

Παράλληλα, δεν παραλείπει να αναφερθεί και σε όσα την πλήγωσαν μέσα στο σύστημα, κάνοντας λόγο για τοξικότητα, κακές πρακτικές και παραδείγματα που τη βοήθησαν να χαράξει τα δικά της επαγγελματικά όρια. Όπως σημειώνει, μέσα από αυτή τη διαδρομή έμαθε ποιες αξίες δεν είναι διαπραγματεύσιμες και τι είδους εργασιακή κουλτούρα θέλει να υπηρετεί στο μέλλον.

Κλείνοντας, στέλνει μήνυμα συμπαράστασης στους συναδέλφους που παραμένουν στην πρώτη γραμμή, εκφράζοντας την ελπίδα η δική της παραίτηση να αποτελέσει αφορμή για προβληματισμό και αλλαγές.

Η ανάρτησή της

«Ένας κύκλος κόβεται: Η αξιοπρέπεια πάνω από την αυτοθυσία…

Ένας κύκλος που άνοιξε το 2007 με διάθεση προσφοράς, κλείνει σήμερα με μια αναγκαστική αποχώρηση. Μετά από χρόνια στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ) —εκεί που η ζωή και ο θάνατος αναμετρώνται σε δευτερόλεπτα— η πορεία μου υπήρξε σταθερή και ξεκάθαρη. Δούλεψα πάντα στις επάλξεις, μακριά από «βολέματα», τιμώντας τη στολή μου.

Η νοσηλευτική είναι λειτούργημα, αλλά δεν μπορεί να ασκείται σε συνθήκες που προσβάλλουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Η απόφασή μου αυτή αποτελεί τη μοναδική διέξοδο απέναντι σε ένα σύστημα που:

Αγνοεί την επαγγελματική εξουθένωση: Η χρόνια υποστελέχωση και οι εξαντλητικές βάρδιες έχουν καταστήσει την εργασιακή καθημερινότητα επικίνδυνη.

Υποτιμά το λειτούργημα: Η έλλειψη σεβασμού μετατρέπει τη νοσηλευτική από επιστήμη σε απλή διεκπεραίωση υπό πίεση.

Αδυνατεί να προστατεύσει το προσωπικό: Η στασιμότητα καθιστά αδύνατη την παροχή της ποιότητας φροντίδας που οφείλουμε στους πολίτες.

Φεύγω από το ΕΣΥ όχι γιατί έπαψα να αγαπώ τη νοσηλευτική, αλλά γιατί η αξιοπρέπειά μου και η ψυχική μου ισορροπία δεν μου επιτρέπουν πλέον να αποτελώ μέρος αυτής της κατάστασης.

Η φυγή των νοσηλευτών δεν είναι πια «φυγή», είναι λύτρωση.

Ελπίζω η παραίτησή μου να αποτελέσει άλλη μια αφορμή για να αναλογιστούν την ευθύνη τους απέναντι σε όσους παραμένουν στην «πρώτη γραμμή».

Ευχαριστώ από καρδιάς τους πραγματικούς συναδέλφους και μέντορες.

Η συνεργασία μας στις εύκολες αλλά κυρίως στις δύσκολες στιγμές. Γίναμε μια ομάδα που δεν υποχώρησε στα εμπόδια και αυτό το κρατώ ως την πιο δυνατή ανάμνηση!

Φεύγω σοφότερη, έχοντας δει στην πράξη όχι μόνο τι σημαίνει άριστη συνεργασία, αλλά και τι σημαίνει τοξικότητα ή κακή πρακτική. Τα παραδείγματα προς αποφυγήν που συνάντησα ήταν εξίσου διδακτικά, καθώς με βοήθησαν να ορίσω τα δικά μου επαγγελματικά όρια και την ταυτότητα.

Μου έδειξαν με σαφήνεια ποιες αξίες δεν διαπραγματεύομαι και τι είδους ηγεσία και κουλτούρα θέλω να υπηρετώ στο μέλλον.

Η σκέψη μου στους συναδέλφους που δεν βρήκαν ακόμα τη δύναμη να ακολουθήσουν· ήμουν, είμαι και θα είμαι πάντα δίπλα σας, απλά τώρα θα τα λέμε εκτός νοσοκομείου, εκεί που θα είμαστε άνθρωποι και όχι απλά «νούμερα» σε μια βάρδια!

Κλείνω την πόρτα των ΤΕΠ με βλέμμα καθαρό… Αφήνω πίσω μου τη στολή, αλλά παίρνω μαζί μου κάθε άνθρωπο που κράτησα από το χέρι… Η προσφορά δεν τελειώνει, η ανθρωπιά δεν μπαίνει σε βάρδιες…

Εις το επανιδείν… με την αξιοπρέπεια ως πυξίδα!!!».