Ελαιόλαδο: Αυτοί είναι οι νέοι κανόνες του ΕΦΕΤ – Τι αλλάζει σε παραγωγή, ετικέτες και εστίαση – Όλο το πλαίσιο

Τους νέους κανόνες για την εμπορία και διακίνηση ελαιολάδου στην Ελλάδα αποτυπώνει ο οδηγός του ΕΦΕΤ για το 2026, θέτοντας σαφείς υποχρεώσεις για την παραγωγή, την τυποποίηση, τη διάθεση και την επισήμανση του προϊόντος σε όλα τα στάδια της αγοράς.

Το πλαίσιο βασίζεται σε ευρωπαϊκούς κανονισμούς που καθορίζουν τα χαρακτηριστικά των ελαιολάδων και τους ελέγχους συμμόρφωσης, σε συνδυασμό με εθνικές διατάξεις που εξειδικεύουν τη λειτουργία της αγοράς στο λιανεμπόριο και τη μαζική εστίαση. Οι επιχειρήσεις υποχρεούνται να τηρούν αρχεία, να διαθέτουν εγκεκριμένες εγκαταστάσεις και να εφαρμόζουν συγκεκριμένες διαδικασίες ελέγχου, ενώ οι αρμόδιες αρχές πραγματοποιούν δειγματοληψίες σε τυποποιητήρια, σημεία πώλησης και χώρους εστίασης.

Στην αγορά επιτρέπεται η διάθεση συγκεκριμένων κατηγοριών, με βασικό διαχωρισμό μεταξύ παρθένων και εξευγενισμένων ελαιολάδων. Το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο κατατάσσεται στην ανώτερη βαθμίδα, με αυστηρά όρια οξύτητας, ενώ τα υπόλοιπα προϊόντα διαφοροποιούνται με βάση τα φυσικοχημικά και οργανοληπτικά χαρακτηριστικά τους. Η παραγωγή μιγμάτων ελαιολάδου με άλλα φυτικά έλαια για εγχώρια κατανάλωση δεν επιτρέπεται, ενώ η χρήση χρωστικών θεωρείται παραπλανητική πρακτική.

Η διάθεση στον καταναλωτή γίνεται αποκλειστικά μέσω προσυσκευασμένων δοχείων έως πέντε λίτρα, με σύστημα που καταστρέφεται μετά το πρώτο άνοιγμα. Στη μαζική εστίαση επιτρέπονται μεγαλύτερες συσκευασίες, ωστόσο για επιτραπέζια χρήση προβλέπεται υποχρεωτικά η χρήση μη επαναγεμιζόμενων δοχείων μικρής χωρητικότητας.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη διαχείριση του ελαιοκάρπου και στη διαδικασία παραγωγής. Η επεξεργασία πρέπει να γίνεται εντός 24 ωρών από τη συγκομιδή, με ελεγχόμενες συνθήκες θερμοκρασίας και καθαριότητας, ώστε να αποφεύγεται η υποβάθμιση του προϊόντος. Η θερμοκρασία κατά την εξαγωγή δεν πρέπει να υπερβαίνει συγκεκριμένα όρια, ειδικά όταν χρησιμοποιούνται σχετικές ενδείξεις στη συσκευασία.

Η ποιότητα του ελαιολάδου αξιολογείται με βάση την οξύτητα, τον αριθμό υπεροξειδίων και την απορρόφηση στο υπεριώδες, καθώς και με οργανοληπτική δοκιμή για τα παρθένα προϊόντα. Οι παράμετροι αυτές χρησιμοποιούνται τόσο για την κατάταξη όσο και για τον εντοπισμό αλλοιώσεων ή νοθείας.

Κομβικό στοιχείο αποτελεί η επισήμανση. Στην ετικέτα πρέπει να αναγράφονται υποχρεωτικά η κατηγορία, οι συνθήκες αποθήκευσης, η χώρα καταγωγής όπου απαιτείται, η καθαρή ποσότητα, η ημερομηνία διατηρησιμότητας, ο αριθμός παρτίδας και τα στοιχεία της επιχείρησης. Η χρήση του όρου «ελαιόλαδο» χωρίς προσδιορισμό κατηγορίας δεν επιτρέπεται, ενώ ειδικές ενδείξεις, όπως «εξαγωγή εν ψυχρώ», επιτρέπονται μόνο υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Το σύνολο των ρυθμίσεων στοχεύει στη διασφάλιση της ποιότητας, στην ορθή ενημέρωση του καταναλωτή και στον περιορισμό παραπλανητικών πρακτικών σε μια αγορά με αυξημένη αξία και έντονο ανταγωνισμό.

cibum.gr