Οι διαχρονικές, δυστυχώς, πρακτικές των εκάστοτε, κυρίως κυβερνητικών, βουλευτών στις προσωπικές εξυπηρετήσεις, κοινώς ρουσφέτια, με τους περισσότερους διορισμούς στον δημόσιο τομέα, καθώς και οι κουμπαριές που τελούσαν στις περιφέρειες όπου εκλέγονταν, ήταν αποτέλεσμα μιας ισχυρής άμυνας απέναντι στην κοινωνική οργάνωση χιλιάδων αδικημένων πολιτών.
Στη χώρα μας, επειδή ο πολιτικός κόσμος πόνταρε και εξακολουθεί να ποντάρει στο προσωπικό αντί του δημοσίου συμφέροντος, η διαφθορά σημειώνει σταθερά αυξητική πορεία, αποκτώντας βαθύ και ανθεκτικό ριζικό σύστημα.
Πώς, λοιπόν, να ανακάμψει ο εθνικός κορμός μιας μικρής χώρας, η οποία από τη σύστασή της έχει βιώσει δύο παγκόσμιους πολέμους, έναν εμφύλιο, δύο δικτατορίες και μια κατά τα περισσότερα χρόνια νοσηρή μεταπολίτευση, όταν επανεκλέγονται ισόβια πολιτικά πρόσωπα;
Η πολιτική οφείλει να λειτουργεί ως λειτούργημα. Με ανώτατο όριο κοινοβουλευτικής θητείας, με μείωση των κοινοβουλευτικών εδρών και με εθελοντική κοινοβουλευτική εκπροσώπηση ευαισθητοποιημένων πολιτών, άνευ μισθού, με μοναδική κάλυψη των αναγκαίων εξόδων που απαιτείται η άσκηση του ρόλου τους.
Γιάννης Η. Κάκανος
Υπαστυνόμος Β’ ε.α.
και Facebook 
