Ιράν: Νεκρή από πυρά των δυνάμεων καταστολής 27χρονη ποδοσφαιρίστρια
Ένα ακόμη όνομα προστίθεται στη μακρά λίστα των θυμάτων της κρατικής καταστολής στο Ιράν, καθώς η Ζάχρα Αζαντπούρ, 27 ετών, έχασε τη ζωή της από πυρά των δυνάμεων της Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν κατά τη διάρκεια των αιματηρών διαδηλώσεων στην Καράτζ, στα δυτικά της Τεχεράνης.
Η δολοφονία της σημειώθηκε στο πλαίσιο των εξεγέρσεων που συγκλονίζουν τη χώρα, με τις Αρχές να επιχειρούν βίαιη καταστολή.
Η Αζαντπούρ ήταν γνωστή στον ιρανικό αθλητισμό ως παίκτρια της ομάδας Μεχρεγκάν Παρντίς της Τεχεράνης, ενώ στο παρελθόν είχε αγωνιστεί και στις Αζαράχς και Σάμπα. Είχε, επίσης, κληθεί σε προπονητικά καμπ της εθνικής ομάδας γυναικών του Ιράν, γεγονός που επιβεβαιώνει το αγωνιστικό της επίπεδο και τη θέση της στον χώρο του γυναικείου ποδοσφαίρου.
Πέρα από τη δράση της στα γήπεδα, η 27χρονη διακρινόταν και ως έμπειρη ορειβάτισσα, έχοντας πραγματοποιήσει αναβάσεις σε εμβληματικές κορυφές της χώρας, όπως το Όρος Νταμαβάντ και το Σπιλέτ. Η πολυδιάστατη παρουσία της στον αθλητισμό την είχε καταστήσει ιδιαίτερα αγαπητή στους συναθλητές και τον κύκλο της.
Σύμφωνα με τον Ιρανό αθλητικό δημοσιογράφο Μοτζτάμπα Πουρμπάχς, η σορός της Αζαντπούρ παραδόθηκε στην οικογένειά της τρεις ημέρες μετά τη δολοφονία, ενώ η κηδεία της τελέστηκε στο Ισλαμσάχρ, την πόλη όπου μεγάλωσε. Η καθυστέρηση στην παράδοση της σορού εντάσσεται σε μια πρακτική που έχει καταγγελθεί επανειλημμένα από οικογένειες θυμάτων των διαδηλώσεων.
Η υπόθεση της Ζάχρα Αζαντπούρ φωτίζει εκ νέου τη θέση των γυναικών αθλητριών στο Ιράν, όπου ακόμη και η ενασχόληση με τον αθλητισμό θεωρείται από πολλές πράξη αντίστασης. Η καταπίεση στον γυναικείο αθλητισμό είναι τόσο θεσμοθετημένη όσο και βαθιά ριζωμένη στην κοινωνική νοοτροπία, με τις αθλήτριες να υποχρεώνονται να αγωνίζονται υπό αυστηρούς κανόνες, συμπεριλαμβανομένης της υποχρεωτικής χρήσης χιτζάμπ σε προπονήσεις και αγώνες.
Την ίδια στιγμή, ο γυναικείος αθλητισμός παραμένει υποχρηματοδοτημένος, με πολλές ομάδες να στερούνται βασικών υποδομών, ιατρικής κάλυψης και σταθερών αμοιβών. Οι περιορισμοί στην παρουσία θεατών και η ελάχιστη προβολή από τα κρατικά μέσα καθιστούν τις αθλήτριες σχεδόν αόρατες, αναγκάζοντάς τες συχνά να καλύπτουν μόνες τους τα έξοδα συμμετοχής. Σε αυτό το περιβάλλον, ο θάνατος της Ζάχρα Αζαντπούρ αποκτά βαρύνουσα συμβολική διάσταση, υπενθυμίζοντας το τίμημα που πληρώνουν όσες γυναίκες διεκδικούν χώρο, φωνή και ελευθερία στο σημερινό Ιράν.







