Όταν το βιογραφικό «κόβεται» από το ΑΙ: Πώς οι εφαρμογές γνωριμιών γίνονται εργαλείο εύρεσης δουλειάς

Η αναζήτηση εργασίας στη σύγχρονη ψηφιακή εποχή εξελίσσεται σε μια διαδικασία γεμάτη αβεβαιότητα. Αγγελίες που συγκεντρώνουν εκατοντάδες αιτήσεις, συνεντεύξεις χωρίς συνέχεια και αυτοματοποιημένα φίλτρα επιλογής βασισμένα στο AI, τα οποία απορρίπτουν υποψηφίους πριν καν διαβαστεί το βιογραφικό τους, συνθέτουν ένα περιβάλλον όπου η εύρεση δουλειάς μοιάζει όλο και πιο απρόβλεπτη.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό, όπου οι παραδοσιακές οδοί φαίνεται να εξαντλούνται χωρίς αποτέλεσμα, ένα απροσδόκητο κανάλι κερδίζει έδαφος: οι εφαρμογές γνωριμιών. Πλατφόρμες που μέχρι πρόσφατα συνδέονταν αποκλειστικά με την ερωτική ζωή, αρχίζουν να χρησιμοποιούνται και ως εργαλεία επαγγελματικής δικτύωσης, αποτυπώνοντας τις αλλαγές στον τρόπο που οι άνθρωποι προσεγγίζουν την αγορά εργασίας.

Το LinkedIn παραμένει ο επίσημος χώρος επαγγελματικών επαφών, ωστόσο για αρκετούς χρήστες έχει μετατραπεί σε έναν ψηφιακό χώρο υπερβολικής αυτοπροβολής, τυποποιημένων μηνυμάτων και περιορισμένης ανταπόκρισης. Αντίθετα, εφαρμογές όπως το Tinder, το Hinge, το Grindr και το Bumble προσφέρουν κάτι που, σύμφωνα με πολλούς χρήστες, λείπει από την επίσημη διαδικασία προσλήψεων: αμεσότητα και ανθρώπινη επαφή.

Η εργασιακή ανασφάλεια δεν αφορά μόνο όσους βρίσκονται εκτός αγοράς. Ακόμη και εργαζόμενοι βιώνουν χαμηλές αμοιβές, συμβάσεις ορισμένου χρόνου, burnout και περιορισμένες προοπτικές εξέλιξης. Για τους νεότερους, ειδικά, η είσοδος στην αγορά εργασίας συχνά θυμίζει λαβύρινθο: θέσεις «junior» που απαιτούν πολυετή εμπειρία και αλγοριθμικά φίλτρα που αποκλείουν αιτήσεις με βάση λέξεις-κλειδιά. Το αποτέλεσμα είναι ένα διάχυτο αίσθημα αορατότητας, όπου η προσωπική σύσταση και το networking αποκτούν συχνά μεγαλύτερη βαρύτητα από τα τυπικά προσόντα.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι εφαρμογές γνωριμιών λειτουργούν διαφορετικά. Ένα match σημαίνει αμοιβαία επιλογή, δημιουργώντας εκ των προτέρων ένα ελάχιστο επίπεδο ενδιαφέροντος και ανταπόκρισης. Κάποιοι χρήστες δηλώνουν ανοιχτά στα προφίλ τους ότι αναζητούν επαγγελματικές επαφές, ενώ άλλοι ενσωματώνουν πιο διακριτικά στοιχεία: τίτλους εργασίας, κλάδους δραστηριότητας ή επαγγελματικές φιλοδοξίες.

Το φαινόμενο δεν είναι περιθωριακό. Σύμφωνα με έρευνα που δημοσίευσε το Bloomberg, περίπου το ένα τρίτο των χρηστών επαναχρησιμοποιεί τα προφίλ του σε εφαρμογές όπως το Tinder, το Grindr και το Bumble με στόχο τη δημιουργία επαγγελματικών συνδέσεων.

Ωστόσο, αυτή η πρακτική συνοδεύεται από όρια και ηθικά ερωτήματα. Πού σταματά η δικτύωση και πού ξεκινά η παραπλάνηση; Υπάρχει ο κίνδυνος κάποιος να θεωρήσει ότι πρόκειται για ρομαντικό ενδιαφέρον, ενώ η άλλη πλευρά επιδιώκει επαγγελματικό όφελος. Παράλληλα, η μεταφορά της εργασιακής αναζήτησης σε πλατφόρμες dating μπορεί να ενισχύσει ανισότητες, καθώς όσοι ανταποκρίνονται περισσότερο στα κυρίαρχα πρότυπα εμφάνισης ή κοινωνικότητας ενδέχεται να αποκτούν πλεονέκτημα.

Από την άλλη πλευρά, όλο και περισσότεροι χρήστες μοιράζονται δημόσια ιστορίες επιτυχίας, περιγράφοντας πώς ένα απλό match οδήγησε σε συνέντευξη, συνεργασία ή ακόμη και μόνιμη εργασία. Για κάποιους, η στρατηγική αυτή αποδίδει. Για άλλους, αποτελεί απλώς μία ακόμη ψυχοφθόρα διαδρομή μέσα σε έναν ήδη κορεσμένο ψηφιακό κόσμο.

Το γεγονός ότι οι άνθρωποι στρέφονται σε εφαρμογές γνωριμιών για να βρουν δουλειά δεν αποτελεί μόνο ένδειξη προσαρμοστικότητας, αλλά και σύμπτωμα μιας αγοράς εργασίας που δυσκολεύεται να λειτουργήσει αποτελεσματικά. Ένα φαινόμενο που, είτε ως λύση είτε ως αδιέξοδο, αποτυπώνει με σαφήνεια τις μεταβολές στον τρόπο με τον οποίο εργασία, τεχνολογία και ανθρώπινες σχέσεις τέμνονται σήμερα.