Σημαντικά προβλήματα επιβίωσης αντιμετωπίζει ο κλάδος της μελισσοκομίας. Τόσο η αύξηση του κόστους παραγωγής, όσο και οι χαμηλές τιμές χονδρικής πώλησης του μελιού, έχουν οδηγήσει στη μείωση των μελισσοκομικών εκμεταλλεύσεων.
Πλήγμα αποτελεί ο αποκλεισμός των μελισσοκόμων από τις ενισχύσεις για ζωοτροφές, καθώς οι τιμές των μελισσοτροφών (ζαχαροζύμαρο), έχουν φτάσει στα ύψη και η αναγκαία ζάχαρη, για να ετοιμάσουν οι μελισσοκόμοι τροφή, έχει αυξηθεί δραματικά, με αποτέλεσμα να είναι απαγορευτική. Όλοι οι μελισσοκόμοι, ανεξαρτήτως αριθμού κυψελών, έχουν ανάγκη να καλύψουν την αγορά της τροφής, προκειμένου να μην πεθάνουν οι μέλισσες.
Επιπρόσθετα, το κόστος μετακίνησης έχει υπερδιπλασιαστεί, εξαιτίας της αύξησης των καυσίμων. Οι μελισσοκόμοι όμως, οφείλουν 1-2 φορές την εβδομάδα να επισκέπτονται το μελισσοκομείο τους για επιθεώρηση, που βρίσκεται συνήθως σε μακρινή απόσταση από τον τόπο κατοικίας τους, αλλά και να μετακινούν τα μελίσσια τους σε μεγάλες αποστάσεις για την εκμετάλλευση των ανθοφοριών, αλλά και για την ανανέωση του πληθυσμού τους, προκειμένου να επιβιώσουν οι μέλισσες, αφού αυτές ζουν μόνο 40 ημέρες.
και Facebook 
