Άγιος Γρηγόριος: Οι 40 Θείες Λειτουργίες για τον Τραϊανό και η ουράνια φωνή που άκουσε
Μια συγκλονιστική διήγηση της εκκλησιαστικής παράδοσης περιγράφει πώς ο Άγιος Γρηγόριος ο Διάλογος τέλεσε σαράντα Θείες Λειτουργίες για τον αυτοκράτορα Τραϊανό και άκουσε ουράνια φωνή
Ένα ιδιαίτερο περιστατικό από τον βίο του Αγίου Γρηγορίου του Διαλόγου διασώζει η εκκλησιαστική παράδοση, αναδεικνύοντας τη σημασία της προσευχής και της μνημόνευσης των κεκοιμημένων κατά τη Θεία Λειτουργία. Στο επίκεντρο της διήγησης βρίσκεται ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Τραϊανός και μια πράξη δικαιοσύνης που είχε πραγματοποιήσει εν ζωή.
Σύμφωνα με την παράδοση, ο Άγιος Γρηγόριος ο Διάλογος, ενώ περπατούσε κάποια ημέρα στη Ρώμη, πληροφορήθηκε ένα περιστατικό από τη ζωή του αρχαίου ειδωλολάτρη αυτοκράτορα Τραϊανού, ο οποίος είχε πεθάνει ως διώκτης των Χριστιανών.
Ο αυτοκράτορας, όπως αναφέρεται στη διήγηση, είχε κάποτε αποδώσει δικαιοσύνη σε μια χήρα που είχε χάσει άδικα τον μοναχογιό της.
Η πράξη αυτή συγκίνησε βαθιά τον Άγιο Γρηγόριο, ο οποίος αποφάσισε να προσευχηθεί για την ψυχή του Τραϊανού.
Ο Άγιος επέστρεψε στον ναό και άρχισε να τελεί καθημερινά Θεία Λειτουργία, παρακαλώντας τον Θεό να δείξει έλεος στην ψυχή του αυτοκράτορα.
Κατά την εκκλησιαστική διήγηση, όταν συμπληρώθηκαν σαράντα Θείες Λειτουργίες, ο Άγιος Γρηγόριος άκουσε μια ουράνια φωνή, η οποία του γνωστοποίησε ότι η προσευχή του είχε εισακουστεί.
Η φωνή, σύμφωνα με την παράδοση, του είπε:
«Εἰσήκουσα τὴν εὐχή σου καὶ ἔδωσα τὴ συγχώρεση στὸν Τραϊανό· ἀπὸ ἐδῶ καὶ στὸ ἑξῆς ὅμως, νὰ μὴν Μοῦ προσφέρεις ξανά θυσίες γιά ἀσεβεῖς».
Το περιστατικό παραδίδεται ως χαρακτηριστική αναφορά στη δύναμη της προσευχής και στη σημασία που αποδίδει η εκκλησιαστική παράδοση στη μνημόνευση των ονομάτων των κεκοιμημένων κατά την τέλεση της Θείας Λειτουργίας.
«Γιά νὰ καταλάβουμε πόσο βαθιὰ καὶ λυτρωτικὰ επενεργεί στους ζώντες, αλλά κυρίως στους κεκοιμημένους η καθημερινή μνημόνευση των ονομάτων τους κατά την επιτέλεση της θείας Λειτουργίας, ας δούμε ἕνα συγκλονιστικὸ γεγονὸς ἀπὸ τὸν βίο τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Διαλόγου, όπως το διασώζει ἡ ἐκκλησιαστική μας παράδοση.
Μιὰ ἡμέρα, καθὼς ὁ Ἅγιος Γρηγόριος περπατοῦσε στὴ Ῥώμη, ἔμαθε γιά μιὰ σπάνια πράξη δικαιοσύνης ποὺ εἶχε κάνει ὁ ἀρχαῖος εἰδωλολάτρης αὐτοκράτορας Τραϊανός, ὁ ὁποῖος εἶχε πεθάνει ὡς διώκτης τῶν Χριστιανῶν, ἀλλά εἶχε δικαιώσει μία χήρα πού εἶχε χάσει ἄδικα τόν μοναχογιό της.
Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος συγκινήθηκε τόσο βαθιά, ὥστε ἐπέστρεψε στὸν ναὸ καὶ ἄρχισε νὰ λειτουργεῖ καθημερινά, ζητώντας ἀπὸ τὸν Θεὸ νὰ ἐλεήσει τὴν ψυχὴ τοῦ Τραϊανοῦ.
Ὅταν συμπληρώθηκε ὁ κύκλος τῶν σαράντα Λειτουργιῶν, ὁ Ἅγιος ἄκουσε μιὰ οὐράνια φωνὴ νὰ τοῦ λέει: «Εἰσήκουσα τὴν εὐχή σου καὶ ἔδωσα τὴ συγχώρεση στὸν Τραϊανό· ἀπὸ ἐδῶ καὶ στὸ ἑξῆς ὅμως, νὰ μὴν Μοῦ προσφέρεις ξανά θυσίες γιά ἀσεβεῖς».






