Πέθανε η Μαίρη Λίντα – Σίγησε μια από τις σπουδαιότερες φωνές του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού

Η αυλαία έπεσε για μια από τις πιο εμβληματικές μορφές του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού, καθώς η Μαίρη Λίντα, κατά κόσμον Μαίρη Δημητροπούλου, άφησε την τελευταία της πνοή, βυθίζοντας σε πένθος τον καλλιτεχνικό κόσμο και κλείνοντας ένα τεράστιο κεφάλαιο της εγχώριας μουσικής ιστορίας.

Γεννημένη στις 9 Νοεμβρίου 1935, η σπουδαία ερμηνεύτρια εκδήλωσε από πολύ μικρή ηλικία την κλίση της στις τέχνες. Με εφόδιο τη ζεστή, χαρακτηριστική χροιά της και την απαράμιλλη σκηνική της παρουσία, κατόρθωσε γρήγορα να εδραιωθεί στη συνείδηση του κοινού ως μια από τις πιο αγαπητές και αναγνωρίσιμες φωνές της μεταπολεμικής περιόδου, συνδέοντας το όνομά της με τη χρυσή εποχή του λαϊκού τραγουδιού.

Καθοριστική καμπή στην προσωπική και επαγγελματική της πορεία αποτέλεσε η συνάντησή της με τον πρωτοπόρο μουσικοσυνθέτη και δεξιοτέχνη του μπουζουκιού, Μανώλη Χιώτη. Οι δυο τους συγκρότησαν ένα από τα πιο επιτυχημένα και δημοφιλή καλλιτεχνικά ζευγάρια της δεκαετίας του 1960, χαρίζοντας στη δισκογραφία ανεπανάληπτα αριστουργήματα που παραμένουν αναλλοίωτα στον χρόνο και συνεχίζουν να αγγίζουν τις καρδιές των ακροατών.

Η καλλιτεχνική της καταξίωση επισφραγίστηκε με κορυφαίες διακρίσεις, όπως το 1961, χρονιά κατά την οποία κατέκτησε το Α’ Βραβείο στο Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού ερμηνεύοντας το τραγούδι «Απαγωγή». Λίγα χρόνια αργότερα, το 1964, η ίδια μαζί με τον Μανώλη Χιώτη πραγματοποίησαν μια ιστορική εμφάνιση στον Λευκό Οίκο, τραγουδώντας σε επίσημη δεξίωση προς τιμήν του τότε προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, Λίντον Τζόνσον, χαρίζοντας στην ελληνική μουσική διεθνή ακτινοβολία.

Κατά τη διάρκεια της μακρόχρονης πορείας της, συνεργάστηκε με τους κορυφαίους δημιουργούς της εποχής της, αφήνοντας ανεξίτηλο το στίγμα της. Τα τελευταία χρόνια, μετά από σοβαρό ατύχημα που υπέστη στην κατοικία της, διέμενε στο Γηροκομείο Αθηνών. Όπως η ίδια είχε εξομολογηθεί σε δημόσιες τοποθετήσεις της, η εν λόγω επιλογή αποτέλεσε προσωπική της απόφαση, καθώς εκεί βρήκε ένα ασφαλές καταφύγιο γεμάτο φροντίδα και ζεστασιά.