Παρά τις συζητήσεις για «έξυπνες πόλεις», βιώσιμη κινητικότητα και σύγχρονες αστικές παρεμβάσεις, η καθημερινότητα στους δρόμους του Ηρακλείου εξακολουθεί να αναδεικνύει ένα σοβαρό πρόβλημα: την έλλειψη σεβασμού προς τον πεζό.
Σε πολλές διαβάσεις της πόλης, οι πολίτες περιμένουν στην άκρη του δρόμου χωρίς να γνωρίζουν αν και πότε κάποιο όχημα θα σταματήσει. Αυτοκίνητα περνούν με ταχύτητα, συχνά χωρίς καμία πρόθεση να παραχωρήσουν προτεραιότητα, ενώ ο πεζός αντιμετωπίζεται στην πράξη σαν εμπόδιο και όχι ως ο πιο ευάλωτος χρήστης του οδικού δικτύου.
Το πρόβλημα δεν περιορίζεται μόνο στη συμπεριφορά ορισμένων οδηγών. Η μεγαλύτερη ανησυχία είναι ότι η κατάσταση αυτή έχει παγιωθεί. Η δυσκολία ενός ηλικιωμένου να περάσει με ασφάλεια απέναντι, η αγωνία ενός γονέα με παιδικό καρότσι ή η αμηχανία ενός παιδιού μπροστά σε μια διάβαση αντιμετωπίζονται πλέον σχεδόν σαν κομμάτι της καθημερινότητας.
Σε αρκετά σημεία, οι διαβάσεις πεζών είναι ξεθωριασμένες, ανεπαρκώς φωτισμένες ή χωρίς ουσιαστική προστασία. Ακόμη και όταν ένας οδηγός σταματήσει για να περάσει πεζός, δεν είναι σπάνιο να δεχθεί κορναρίσματα από οχήματα που ακολουθούν, επειδή η παραχώρηση προτεραιότητας θεωρείται από κάποιους καθυστέρηση και όχι υποχρέωση.
Η εικόνα αυτή αναδεικνύει ένα χρόνιο έλλειμμα οδικής παιδείας, αλλά και ελέγχου. Οι αποσπασματικές παρεμβάσεις, οι περιστασιακές επιχειρήσεις και οι γενικές εξαγγελίες δεν φαίνεται να έχουν αλλάξει ουσιαστικά την καθημερινή συμπεριφορά στους δρόμους.
Το ζητούμενο δεν είναι ακόμη μία θεωρητική συζήτηση για τη βιώσιμη κινητικότητα, αλλά η εφαρμογή βασικών κανόνων. Συστηματικοί έλεγχοι, αυστηρά πρόστιμα για παραβίαση προτεραιότητας σε διαβάσεις, καλύτερος φωτισμός, ευδιάκριτη σήμανση και στοχευμένη ενημέρωση οδηγών και πεζών αποτελούν αναγκαία μέτρα.
Η ασφάλεια στις διαβάσεις δεν είναι λεπτομέρεια της κυκλοφορίας. Είναι δείκτης ποιότητας ζωής και σεβασμού στον δημόσιο χώρο. Μια πόλη δεν αξιολογείται μόνο από τα μεγάλα έργα, τα καταστήματα ή την τουριστική της εικόνα, αλλά και από το αν ένας πολίτης μπορεί να διασχίσει έναν δρόμο χωρίς φόβο.
Στο Ηράκλειο, όπως και σε πολλές άλλες πόλεις της χώρας, η προστασία του πεζού παραμένει ανοιχτό ζητούμενο. Και όσο αυτό δεν αντιμετωπίζεται με συνέπεια, η καθημερινή μετακίνηση θα συνεχίσει να θυμίζει δοκιμασία αντί για αυτονόητο δικαίωμα.
και Facebook 
