Σαράντα ημέρες συμπληρώθηκαν από τον χαμό του Άγγελου, με συγγενείς, φίλους και ανθρώπους που τον γνώρισαν μέσα από την κοινή τους αγάπη για τον χορό να συγκεντρώνονται την περασμένη Κυριακή στον Ιερό Ναό Αγίων Τεσσάρων Μαρτύρων στο Ρέθυμνο, για να τιμήσουν τη μνήμη του.
Ο νεαρός Άγγελος είχε μετακομίσει σε μικρή ηλικία από την Αθήνα στο Ρέθυμνο μαζί με τη μητέρα του. Η πόλη έγινε η δεύτερη πατρίδα του και εκεί δημιούργησε φιλίες και ισχυρούς δεσμούς με ανθρώπους που σήμερα μιλούν για ένα παιδί ευγενικό, χαμογελαστό και γεμάτο καλοσύνη.
Ιδιαίτερη θέση στη ζωή του είχε ο κρητικός χορός, μέσα από τον οποίο απέκτησε μια δεύτερη οικογένεια. Άνθρωποι που βρέθηκαν δίπλα του όλα αυτά τα χρόνια θυμούνται την επιμονή, την εργατικότητα και το πάθος με το οποίο χόρευε.
Στο 40ήμερο μνημόσυνο, η Μαρία Τσαγλιώτη από τον Λαογραφικό Όμιλο μίλησε για τον Άγγελο, σε έναν ιδιαίτερα συγκινητικό αποχαιρετισμό.
«Άγγελέ μου, γλυκό μας παιδί… Δεν είναι αυτός ο σωστός τρόπος να μιλάμε για σένα. Για σένα Άγγελε, που ήσουν η χαρά της ζωής. Η προσωποποίηση του αυθορμητισμού και της αθωότητας.
Ποιος σε γνώρισε και δεν σε αγάπησε;
Απ’ όπου πέρασες στη σύντομη ζωή σου, άφησες μόνο αγνότητα, μόνο χαμόγελα».
Μιλώντας για τα χρόνια του στο Ρέθυμνο και τη σχέση του με την Κρήτη, ανέφερε:
«Ήρθες στο Ρέθυμνο με τη μητέρα σου, μικρό παιδί, κι αυτός ο άγνωστος τόπος έγινε η δεύτερη σου πατρίδα. Έγινες πιο Κρητικός κι από τους Κρητικούς! Φιλότιμος, ανοιχτόκαρδος, υποστηρικτικός, δουλευταράς και ο καλύτερος χορευτής! Ο πιο επίμονος, ο πιο αποδοτικός! Χόρευες και άνοιγε η καρδιά σου και μαζί με τη δική σου άνοιγε και η δική μας. Πόσο σε καμαρώναμε παιδί μου…»
«Έπρεπε να προσέχουμε όλοι»
Στον αποχαιρετισμό της, η Μαρία Τσαγλιώτη αναφέρθηκε και στις δυσκολίες που είχε αντιμετωπίσει ο Άγγελος από μικρή ηλικία, αλλά και στη δίψα που, όπως είπε, είχε για τη ζωή.
«Δε θα ξεχάσω ποτέ τα αστεία σου, τα ανέκδοτα σου, τις ατελείωτες συζητήσεις μας για τη ζωή και τις δυσκολίες που είχες να αντιμετωπίσεις από μικρός… Είχες ωριμάσει απότομα! Ποτέ όμως δεν βαρυγκόμησες. Είχες μόνο δίψα για ζωή! Ήθελες έστω και καθυστερημένα να ζήσεις την ανεμελιά της νιότης σου…
Μα δεν πρόλαβες αγόρι μου! Το νήμα της ζωής σου κόπηκε απότομα, άδικα!»
Η αναφορά της στο τροχαίο δυστύχημα μετέτρεψε τον αποχαιρετισμό σε ένα ηχηρό μήνυμα για την οδική ασφάλεια.
«Η μητέρα σου, σου έλεγε: Βάλε κράνος – Φόραγες πάντα! Μην τρέχεις – Δεν έτρεχες! Μην πίνεις – Δεν έπινες ποτέ! Πρόσεχε – Αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό Άγγελέ μου, έπρεπε να προσέχουμε όλοι!»
Και συνέχισε:
«Σου ζητώ συγγνώμη για αυτήν την κοινωνία που ενώ ήσουν πάντα προβλεπόμενος, δεν μπόρεσε να κάνει τίποτα για να σε σώσει! Γιατί η παιδεία δεν είναι προτεραιότητα στην κοινωνία μας! Γιατί όλοι μας ξεχνάμε γρήγορα! Πόσο αίμα πια να χυθεί στην άσφαλτο για να μάθουμε; Δεν θέλουμε άλλες θυσίες!»
Κλείνοντας, αναφέρθηκε στο αποτύπωμα που άφησε ο Άγγελος στους ανθρώπους που βρέθηκαν στη ζωή του:
«Γιατί τελικά όλοι χρειαζόμαστε κάποιον στην ζωή μας σαν εσένα. Κάποιον που να μας υπενθυμίζει να γελάμε δυνατά, να είμαστε πιο ευγενικοί και απλά να απολαμβάνουμε ότι ξυπνάμε κάθε μέρα υγιείς και ζωντανοί!
Σε ευχαριστούμε για αυτό που ήσουν, για όλα όσα απλόχερα μας χάριζες… Θα ζεις πάντα στις καρδιές μας. Θα μείνεις πάντα χαραγμένος στην ψυχή μας.
Εις το επανιδείν φωτεινό μας πλάσμα».
Πηγή: goodnet.gr
και Facebook 
