Γιώργος Μαζωνάκης: Η συγκλονιστική φράση για τη ζωή και το ησυχαστήριό του στην Κρήτη που δεν πρόλαβε να χαρεί

Μία παλαιότερη εξομολόγηση του Γιώργου Μαζωνάκη αποκτά διαφορετική συναισθηματική βαρύτητα μετά τον θάνατό του. Ο αγαπημένος καλλιτέχνης, μιλώντας δύο χρόνια νωρίτερα στην εκπομπή «Super Κατερίνα» του Alpha, είχε περιγράψει με λίγες λέξεις τι θεωρούσε πραγματικά πολύτιμο στη ζωή.

«Το μεγαλύτερο θαύμα είναι το θαύμα της αναπνοής», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά, σε μία συζήτηση κατά την οποία είχε ανοίξει την καρδιά του για την πίστη, τη δημιουργία και τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόταν την ανθρώπινη ύπαρξη.

Ο Γιώργος Μαζωνάκης είχε μιλήσει πολλές φορές χωρίς περιστροφές για τη βαθιά σχέση του με την πίστη. Ακόμη και το καλλιτεχνικό του χάρισμα δεν το θεωρούσε αποκλειστικά δικό του, αλλά ένα δώρο που, όπως έλεγε, είχε λάβει από τον Θεό.

«Νιώθοντας μέσα από αυτό το χάρισμα που μου έδωσε ο Θεός, να συναντώ ανθρώπους, που με έχουν συνδυάσει με αυτό το δώρο που μου έχει δώσει ο Θεός. Γιατί δεν είναι δικό μου. Είναι δικό Του», είχε αναφέρει.

Στη δική του αντίληψη, ο καλλιτέχνης λειτουργούσε ως ένας «αγωγός», μέσα από τον οποίο η μουσική μπορούσε να φτάσει στον άνθρωπο και να τον αγγίξει σε δύσκολες ή σημαντικές στιγμές της ζωής του.

«Πόσο έχουν βοηθηθεί όχι από εμένα, εμένα, από τον Θεό, γιατί θεωρώ ότι οι καλλιτέχνες είναι ο αγωγός μεταξύ του Θεού και του ανθρώπου», είχε πει.

Τα τραγούδια σαν «παιδιά» του

Εξίσου ιδιαίτερη ήταν η σχέση που είχε αναπτύξει με τα τραγούδια του. Για τον Μαζωνάκη, κάθε νέα ηχογράφηση δεν αποτελούσε απλώς ακόμη μία επαγγελματική δουλειά ή μία προσθήκη στη δισκογραφία του.

«Εμένα τα τραγούδια μου τα θεωρώ παιδιά μου και κάθε φορά που ηχογραφώ είναι μία γέννα. Οι στιγμές είναι μοναδικές», είχε εξομολογηθεί.

Η φράση αυτή αποτύπωνε τον βιωματικό τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζε τη μουσική σε ολόκληρη την πορεία του. Πίσω από την έντονη σκηνική παρουσία και τις μεγάλες επιτυχίες, ο ίδιος επέμενε στην αξία του ενστίκτου και στην ανάγκη να μην κάνει εκπτώσεις σε όσα πίστευε.

Ανάλογη ήταν και η προσέγγισή του απέναντι στην αγάπη.

«Η αγάπη είναι κάτι πολύ, πολύ μεγάλο. Η αγάπη δεν είναι μόνο μεταξύ ενός ζευγαριού», είχε σημειώσει, περιγράφοντας παράλληλα τον χαρακτήρα του με μία ακόμη χαρακτηριστική φράση: «Είμαι άνθρωπος του ενστίκτου, της αλήθειας. Δεν μπορώ να κάνω σκόντο σε κάποια πράγματα».

Το καταφύγιό του στην Κρήτη

Μακριά από τις πίστες και τους προβολείς, μία διαφορετική πλευρά του Γιώργου Μαζωνάκη γνώριζαν οι άνθρωποι στους Πεύκους Μακρύ Γιαλού στην Κρήτη, έναν τόπο με τον οποίο είχε αναπτύξει ιδιαίτερο δεσμό.

Όπως έχει γράψει το neakriti.gr, ο τραγουδιστής, που είχε καταγωγή από τη Σητεία, είχε αγοράσει μία παλιά φάμπρικα στο κέντρο του παραδοσιακού χωριού και, μετά την ανακατασκευή της, την είχε μετατρέψει σε προσωπικό καταφύγιο.

Εκεί αναζητούσε την ηρεμία μακριά από τις απαιτήσεις της επαγγελματικής καθημερινότητας. Τα καλοκαίρια συνήθιζε να ξυπνά νωρίς για να κατεβαίνει στη θάλασσα του Μακρύ Γιαλού, να περπατά στα γύρω χωριά και να επισκέπτεται το εκκλησάκι πάνω από τον Εσταυρωμένο.

Οι άνθρωποι που τον γνώρισαν εκεί περιέγραφαν έναν άνθρωπο πολύ διαφορετικό από την εικόνα του σταρ. Ο φίλος του Φάνης Εικοσιπεντάκης είχε μιλήσει μετά τον θάνατό του για την απλότητα, τη γενναιοδωρία και τους ισχυρούς δεσμούς που είχε δημιουργήσει με την τοπική κοινωνία.

Η τελευταία παρουσία του στους Πεύκους είχε καταγραφεί δύο χρόνια πριν. Οι αυξημένες επαγγελματικές υποχρεώσεις δεν του επέτρεψαν να επιστρέφει όσο συχνά επιθυμούσε, με αποτέλεσμα να μην προλάβει να χαρεί το σπίτι και την ηρεμία του χωριού όσο είχε σχεδιάσει.

Μέσα από όλα όσα είχε πει για τη ζωή, τη μουσική και την πίστη, εκείνη η σύντομη φράση του ακούγεται σήμερα διαφορετικά. Για τον Γιώργο Μαζωνάκη, πίσω από την επιτυχία, την αναγνώριση και μία ολόκληρη πορεία στο ελληνικό τραγούδι, η ουσία βρισκόταν σε κάτι πολύ πιο απλό:

«Το μεγαλύτερο θαύμα είναι το θαύμα της αναπνοής».