Κρήτη: Μια σπάνια προσωπικότητα των γραμμάτων «έσβησε» στην άσφαλτο της τραγωδίας – Το συγκλονιστικό αντίο

Τη βαθιά του θλίψη για τον θάνατο του συνταξιούχου εκπαιδευτικού και πρώην στελέχους της εκπαίδευσης Θεόδωρου Πελαντάκη εξέφρασε ο Αντιδήμαρχος Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Νέας Γενιάς Νεκτάριος Παπαδογιάννης, με συλλυπητήρια δήλωσή του.

Κρήτη: Θρήνος για τον 85χρονο Θοδωρή που έπεσε από όροφο πολυκατοικίας και πέθανε

Ο Θεόδωρος Πελαντάκης, διακεκριμένο μέλος της εκπαιδευτικής κοινότητας του Ρεθύμνου, έχασε τη ζωή του μετά από πτώση από μεγάλο ύψος σε ακάλυπτο χώρο πολυκατοικίας στο κέντρο της πόλης, κάτω από συνθήκες που παραμένουν αδιευκρίνιστες.

Στη δήλωσή του, ο κ. Παπαδογιάννης αναφέρεται σε έναν άνθρωπο που υπηρέτησε για δεκαετίες την εκπαίδευση του Ρεθύμνου με συνέπεια, ήθος και αφοσίωση, τόσο ως μάχιμος εκπαιδευτικός όσο και από τη θέση του Διευθυντή της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.

Όπως σημειώνει, ο Θεόδωρος Πελαντάκης υπήρξε ένας εκπαιδευτικός που δεν περιόριζε τη γνώση στα στενά όρια της ειδικότητάς του. Αν και φιλόλογος, διατηρούσε ζωντανή την πνευματική του περιέργεια για κάθε πεδίο της ανθρώπινης γνώσης, στοιχείο που, σύμφωνα με τον Αντιδήμαρχο, χαρακτήριζε βαθιά την παιδαγωγική του προσωπικότητα.

Ο κ. Παπαδογιάννης κάνει ειδική αναφορά σε επίσκεψη του εκλιπόντος στο Ερευνητικό Κέντρο Φυσικής Πλάσματος και Λέιζερ, θυμούμενος ότι, παρά το γεγονός πως το αντικείμενο ήταν μακριά από τη δική του επιστημονική ειδικότητα, παρακολουθούσε με έντονο ενδιαφέρον, διατύπωνε εύστοχες ερωτήσεις και αναζητούσε να κατανοήσει κάθε λεπτομέρεια.

«Ήταν ένας άνθρωπος που δεν έπαψε ποτέ να μαθαίνει. Και αυτό είναι ίσως το υψηλότερο γνώρισμα ενός αληθινού παιδαγωγού: να παραμένει διαρκώς μαθητής», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Στη συλλυπητήρια δήλωση υπογραμμίζεται ακόμη η ουσιαστική και πολυδιάστατη παρουσία του Θεόδωρου Πελαντάκη στην εκπαιδευτική κοινότητα του Ρεθύμνου. Ο Αντιδήμαρχος τον περιγράφει ως άνθρωπο με μειλίχιο χαρακτήρα, διακριτική ευγένεια και βαθύ σεβασμό προς τον συνάνθρωπο, ο οποίος καλλιεργούσε σχέσεις εμπιστοσύνης και συνεργασίας.

Όπως επισημαίνει, ο εκλιπών δεν επέβαλλε την άποψή του, αλλά την κέρδιζε μέσα από το παράδειγμά του. Δεν επιζητούσε την προβολή, αλλά άφηνε το έργο του να μιλά για εκείνον.

Ο κ. Παπαδογιάννης τονίζει ότι ο Θεόδωρος Πελαντάκης συνέβαλε αποφασιστικά στη διαμόρφωση ενός ανθρωποκεντρικού, δημοκρατικού και ανοιχτού στη γνώση σχολείου. Στήριξε μαθητές, καθοδήγησε εκπαιδευτικούς και ενίσχυσε την εκπαιδευτική λειτουργία του τόπου, αφήνοντας, όπως σημειώνει, ένα αποτύπωμα που θα παραμείνει ζωντανό στη μνήμη όσων συνεργάστηκαν μαζί του.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στην έννοια της εκπαιδευτικής ηγεσίας. Σύμφωνα με τον Αντιδήμαρχο Παιδείας, η πραγματική εκπαιδευτική ηγεσία δεν μετριέται από τη θέση που κατέχει κάποιος, αλλά από την επίδραση που ασκεί στις ζωές των ανθρώπων. Με αυτή την έννοια, χαρακτηρίζει τον Θεόδωρο Πελαντάκη ως έναν άνθρωπο που ενέπνεε με τη γνώση του, καθοδηγούσε με το ήθος του και δίδασκε καθημερινά μέσα από τη στάση ζωής του.

«Σήμερα, το Ρέθυμνο αποχαιρετά έναν σημαντικό εκπαιδευτικό. Η εκπαιδευτική κοινότητα αποχαιρετά έναν εκλεκτό συνάδελφο», αναφέρει ο κ. Παπαδογιάννης, σημειώνοντας ότι όσοι τον γνώρισαν προσωπικά αποχαιρετούν έναν άνθρωπο σπάνιας ποιότητας, έναν ακούραστο εργάτη της παιδείας και έναν πνευματικά ανήσυχο και βαθιά καλλιεργημένο άνθρωπο.

Ο Αντιδήμαρχος εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του Θεόδωρου Πελαντάκη, τονίζοντας ότι η μνήμη του θα παραμείνει φωτεινή παρακαταθήκη για την εκπαιδευτική κοινότητα και την κοινωνία του Ρεθύμνου.

Αναλυτικά η δήλωση του Νεκτάριου Παπαδογιάννη:

«Με βαθιά θλίψη πληροφορήθηκα την τραγική απώλεια του συνταξιούχου εκπαιδευτικού Θεόδωρου Πελαντάκη, ενός ανθρώπου που υπηρέτησε με συνέπεια, ήθος και αφοσίωση την εκπαίδευση του Ρεθύμνου επί δεκαετίες τόσο ως μάχιμος εκπαιδευτής της τάξης, όσο και ως Διευθυντής της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Η είδηση του θανάτου του σκόρπισε οδύνη σε όλους όσοι είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν.

Ο Θεόδωρος Πελαντάκης ανήκε σε εκείνη τη σπάνια κατηγορία εκπαιδευτικών που δεν περιορίζουν τη γνώση στα όρια της ειδικότητας τους. Ως φιλόλογος υπηρέτησε τα γράμματα με αγάπη, αλλά ταυτόχρονα διατηρούσε αμείωτη την πνευματική του περιέργεια για κάθε πεδίο της ανθρώπινης γνώσης.

Θυμάμαι χαρακτηριστικά την επίσκεψή του στο Ερευνητικό Κέντρο Φυσικής Πλάσματος και Λέιζερ. Παρότι η επιστημονική περιοχή ήταν μακριά από το γνωστικό αντικείμενο του, παρακολουθούσε με εξαιρετικό ενδιαφέρον, διατύπωνε εύστοχες ερωτήσεις και αναζητούσε να κατανοήσει κάθε λεπτομέρεια.

Ήταν ένας άνθρωπος που δεν έπαψε ποτέ να μαθαίνει. Και αυτό είναι ίσως το υψηλότερο γνώρισμα ενός αληθινού παιδαγωγού: να παραμένει διαρκώς μαθητής.

Η παρουσία του στην εκπαιδευτική κοινότητα του Ρεθύμνου υπήρξε ουσιαστική και πολυδιάστατη. Με τον μειλίχιο χαρακτήρα του, τη διακριτική ευγένεια και τον βαθύ σεβασμό του προς τον συνάνθρωπο, καλλιεργούσε σχέσεις εμπιστοσύνης και συνεργασίας. Δεν επέβαλλε την άποψή του, αλλά την κέρδιζε μέσα από το παράδειγμά του. Δεν επιζητούσε την προβολή, αλλά άφηνε το έργο του να μιλά γι’ αυτόν.

Ως εκπαιδευτικός και ως στέλεχος της εκπαίδευσης, συνέβαλε αποφασιστικά στη διαμόρφωση ενός ανθρωποκεντρικού, δημοκρατικού και ανοιχτού στη γνώση, σχολείου. Στήριξε μαθητές, καθοδήγησε εκπαιδευτικούς, ενίσχυσε την εκπαιδευτική λειτουργία του τόπου μας και άφησε ένα αποτύπωμα που θα παραμείνει ζωντανό στις μνήμες όσων συνεργάστηκαν μαζί του.

Η παιδαγωγική επιστήμη μάς διδάσκει ότι η πραγματική εκπαιδευτική ηγεσία δεν μετριέται από τη θέση που κατέχει κανείς και την επιβολή, αλλά από την επίδραση που ασκεί στις ζωές των ανθρώπων. Ο Θεόδωρος Πελαντάκης υπήρξε ακριβώς ένας τέτοιος ηγέτης: ένας άνθρωπος που ενέπνεε με τη γνώση του, καθοδηγούσε με το ήθος του και δίδασκε καθημερινά με τη στάση ζωής του.

Σήμερα, το Ρέθυμνο αποχαιρετά έναν σημαντικό εκπαιδευτικό. Η εκπαιδευτική κοινότητα αποχαιρετά έναν εκλεκτό συνάδελφο. Όσοι όμως τον γνωρίσαμε προσωπικά, αποχαιρετούμε έναν άνθρωπο σπάνιας ποιότητας, έναν ακούραστο εργάτη της παιδείας, έναν πνευματικά ανήσυχο και βαθιά καλλιεργημένο άνθρωπο, που μέχρι το τέλος της ζωής του διατηρούσε άσβεστη τη δίψα για γνώση και προσφορά.

Η μνήμη του θα παραμείνει φωτεινή παρακαταθήκη για όλους μας.

Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του.

Αιωνία η μνήμη του».