Συγκλονιστικό αφιέρωμα της Χαριστής Φανουράκη Κουκουμπεδάκη στον Γιώργη Στιβακτάκη, δύο χρόνια μετά την απώλειά του
Με λόγο βαθιά ποιητικό και έντονα φορτισμένο συναισθηματικά, η μαντιναδολόγος Χαριστή Φανουράκη Κουκουμπεδάκη τιμά τη μνήμη του σπουδαίου λυράρη Γιώργης Στιβακτάκης, δύο χρόνια μετά την απώλειά του.
Το αφιέρωμα ξεδιπλώνεται μέσα από μαντινάδες που αναδεικνύουν τη μορφή του καλλιτέχνη ως «καμάρι των Βοριζίων», αποδίδοντας στον θάνατό του έναν σχεδόν μυθικό χαρακτήρα. Ο Χάρος προσωποποιείται και παρουσιάζεται να «ζηλεύει» τον λυράρη, παίρνοντάς τον από τη ζωή με δόλο, επειδή μάγευε τον κόσμο με το δοξάρι του.
Όπως αναφέρει:
«Αφιέρωμα στον αξιόλογο λυράρη Γιώργη Στιβακτάκη που έφυγε από τη ζωή πριν 2 χρόνια….
Ζήλεψ' ο Χάρος λυραντζή
τω Βοριζώ καμάρι
που μάγευγε σαν έπαιζε
τση λύρας το δοξάρι.
Κι εκόπιασε κατσά κατσά
μ' ασημωτό κοντάρι
τη ζήση ντου με μπαμπεσιά ο έρμος να του πάρει.
Γιατί λυράρης ήτονε
κι άντρας χωρίς ψεγάδι
και να ξεφέξει ήθελε τη σκοτεινιά του άδη…
Κι άνοιξε τσι καστρόπορτες
και τσ' έχει κάμει φόρα
κι η Κρήτη μας
εντύθηκε και πάλι μαυροφόρα.
Ο ουρανός εδάκρυσε και σκουρονεφαλιάζει
και στσ' ώμους του μαύρο γαμπά
ο Ψηλορείτης βάζει.
Και οι Βοριζανές κορφές
σαν τα κοπέλια κλαίνε
και γιάντα Γιώργη Στιβαχτή
εμίσεψες του λένε.
Κι Αη Φανούργιος γούζεται
που λένε μουγκρινάρη
και λέει του Χάρο του σκληρού
γιάντα να τονε πάρει.
Και το Τραχήλι θλίβεται
μαζί και το Βροντήσι
γιάντα ο Χάρος ο σκληρός
ζωή να του στερήσει.
Μα ο Χάρος περιχαίρεται
που πήρε ετσά λυράρη
για να γλεντά τον άδη ντου
με το γλυκύ δοξάρι.
Να πιάνει στην ομπρός μερά
και ξεκοφτούς να κάνει
ώρα που το δοξάρι ντου
ο Στιβαχτής θα πιάνει.
Να ξεσμιλιώνουντ' οι νεκροί
στσ' όμορφες κοντυλιές του
να σιέτ' ο άδης σύγκορμος
από τσι δοξαριές του…
Κρίμας κρίμας κρίμας…..να φεύγουν οι κορφές…..
Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά του.
Ο Θεός να τον αναπαύσει.
Χαριστή Φανουράκη Κουκουμπεδάκη».







