Ναπολέων Σουκατζίδης: Ο Ηρακλειώτης που στάθηκε δίπλα στους 199 συντρόφους του – Η εκτέλεση των 200 και το διαχρονικό μήνυμα αντίστασης

Με αφορμή τη συμπλήρωση 80 χρόνων από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών την Πρωτομαγιά του 1944 στην Καισαριανή, τα μέλη και οι φίλοι του ΚΚΕ εκφράζουν τη συγκίνησή τους μπροστά στις εικόνες των αγωνιστών που στάθηκαν απέναντι στο εκτελεστικό απόσπασμα, επιλέγοντας – όπως αναφέρουν – τον θάνατο ως τιμή και χρέος προς τον λαό.

Η Τομεακή Επιτροπή Ηρακλείου του ΚΚΕ απευθύνει κάλεσμα για συγκέντρωση προσφορών, προκειμένου να τιμηθεί η μνήμη του Ναπολέων Σουκατζίδης, ο οποίος έζησε και ανέπτυξε έντονη πολιτική και συνδικαλιστική δράση στο Ηράκλειο πριν συλληφθεί και οδηγηθεί στην εκτέλεση μαζί με τους υπόλοιπους 199 συντρόφους του.

Ο Σουκατζίδης γεννήθηκε το 1909 στην Προύσα και μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στο Αρκαλοχώρι. Σπούδασε Οικονομικά, υπήρξε γλωσσομαθής και ανέπτυξε πολιτιστική δραστηριότητα. Από το 1927 εντάχθηκε στην ΟΚΝΕ και πρωτοστάτησε στην ανασυγκρότηση του Εργατικού Κέντρου Ηρακλείου το 1934, σε μια περίοδο έντονης ανάπτυξης του εργατικού κινήματος.

Η δράση του οδήγησε στη σύλληψή του. Στις 13 Ιουνίου 1936 συνελήφθη μαζί με άλλους κομμουνιστές συνδικαλιστές και εκτοπίστηκε στον Άη Στράτη. Το 1937 φυλακίστηκε στην Ακροναυπλία, όπου συμμετείχε ενεργά στην πνευματική ζωή των κρατουμένων, διδάσκοντας και παρακολουθώντας μαθήματα, μεταξύ άλλων, του Δημήτρης Γληνός.

Μετά την κατάρρευση του αλβανικού μετώπου και την είσοδο των γερμανικών στρατευμάτων το 1941, οι πολιτικοί κρατούμενοι παραδόθηκαν στις δυνάμεις κατοχής. Στις 27 Απριλίου 1944, έπειτα από ενέδρα του ΕΛΑΣ στους Μολάους Λακωνίας και τον θάνατο Γερμανού στρατηγού, ανακοινώθηκαν αντίποινα: την 1η Μαΐου 1944 θα εκτελούνταν 200 κομμουνιστές.

Από το στρατόπεδο Χαϊδαρίου επιλέχθηκαν οι 200, εκ των οποίων περίπου 170 ήταν πρώην κρατούμενοι της Ακροναυπλίας. Ανάμεσά τους και ο Σουκατζίδης. Σύμφωνα με μαρτυρίες που μετέφερε ο Θέμος Κορνάρος, όταν του προτάθηκε να εξαιρεθεί από την εκτέλεση, αρνήθηκε, δηλώνοντας πως θα δεχόταν τη ζωή μόνο αν δεν αντικαθιστούσε άλλον κρατούμενο.

Στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής γράφτηκε μία από τις πλέον εμβληματικές σελίδες της ιστορίας του ελληνικού κομμουνιστικού και εργατικού κινήματος. Η μνήμη της εκτέλεσης των 200 παραμένει σημείο αναφοράς για το ΚΚΕ και τους υποστηρικτές του, που τιμούν κάθε χρόνο την Πρωτομαγιά του 1944 ως σύμβολο αντίστασης και θυσίας.