Νίκος Πλακιάς για Καρυστιανού: «Θα τη βλέπω πάντα σαν μάνα, αλλά αν γίνει πολιτικός, θα την κρίνω πολιτικά»

Θέση για την απόφαση της Μαρία Καρυστιανού να προχωρήσει στη δημιουργία πολιτικού φορέα πήρε ο Νίκος Πλακιάς, πατέρας που έχασε τις δίδυμες κόρες του στο δυστύχημα των Τεμπών, σε εκτενή συνέντευξή του στο protothema.gr.

Ο κ. Πλακιάς ξεκαθάρισε πως δεν τον απασχολεί προσωπικά η επιλογή κάθε συγγενούς για τον τρόπο που θα κινηθεί, σημειώνοντας ότι ενδεχομένως κάποιοι να θεωρούν πως η πολιτική οδός μπορεί να αποτελέσει μέσο πίεσης για την απόδοση ευθυνών. Όπως ανέφερε, η λογική πίσω από τη συγκρότηση πολιτικού φορέα είναι ότι, εφόσον δεν επιτυγχάνεται η επιθυμητή δικαστική εξέλιξη, μια κοινοβουλευτική παρουσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως μοχλός για να «πέσουν τα κάστρα από μέσα», όπως χαρακτηριστικά είπε.

Τόνισε, μάλιστα, ότι δεν αποδίδει στην κ. Καρυστιανού προσωπικές φιλοδοξίες ή οικονομικά κίνητρα, επισημαίνοντας πως – κατά την εκτίμησή του – το μοναδικό σκεπτικό πίσω από την κίνηση αυτή είναι η επιδίωξη να οδηγηθούν οι υπεύθυνοι στη φυλακή.

Ωστόσο, ο ίδιος εξέφρασε σαφή ενόχληση για τη χρονική συγκυρία της ανακοίνωσης. Όπως υπογράμμισε, θεωρεί προβληματικό το γεγονός ότι η συζήτηση για πολιτικό φορέα άνοιξε έναν μήνα πριν από την έναρξη των δικαστικών διαδικασιών και ενόψει της τρίτης επετείου από την τραγωδία. Κατά την άποψή του, προτεραιότητα θα έπρεπε να είναι η κοινή στάση όλων των συγγενών στις αίθουσες των δικαστηρίων.

«Να πηγαίναμε πρώτα όλοι μαζί στα δικαστήρια, με έναν κοινό στόχο, να συγκρουστούμε και να προσπαθήσουμε να κλείσουμε όσους μπορούμε στη φυλακή και μετά ο καθένας να έκανε ό,τι θέλει», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι από εκεί και πέρα «ο καθένας θα κριθεί».

Ολοκληρώνοντας, ο κ. Πλακιάς υπογράμμισε πως σε προσωπικό επίπεδο θα βλέπει πάντα τη Μαρία Καρυστιανού ως μητέρα που έχασε το παιδί της. Αν, όμως, όπως είπε, επιλέξει να εισέλθει στην πολιτική, τότε θα την αντιμετωπίζει με τα κριτήρια που ισχύουν για κάθε πολιτικό πρόσωπο. Παράλληλα, σημείωσε ότι οι κινήσεις της το τελευταίο διάστημα – όπως η σταδιακή απομάκρυνσή της από τον Σύλλογο – είχαν καταστήσει σαφές, κατά την εκτίμησή του, τον δρόμο που επρόκειτο να ακολουθήσει.