Βαρύ και βουβό ήταν το κλίμα στη Θεσσαλονίκη, καθώς σήμερα, Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2026, συμπληρώνονται τέσσερα χρόνια από τη δολοφονία του 19χρονου Άλκη Καμπανού.
Η άγρια επίθεση που του κόστισε τη ζωή, από οπαδούς του ΠΑΟΚ, σημάδεψε ανεξίτηλα την πόλη και οδήγησε στην καθιέρωση της 1ης Φεβρουαρίου ως Πανελλήνιας Ημέρας Φιλάθλου.
Παρά τον αβάσταχτο πόνο, οι γονείς του Άλκη συνεχίζουν όλα αυτά τα χρόνια να μετατρέπουν την απώλειά τους σε μήνυμα ζωής, επιμένοντας ότι ο αθλητισμός οφείλει να ενώνει και όχι να σκοτώνει.
Τελετή μνήμης στο σημείο της δολοφονίας
Το βράδυ του Σαββάτου, φίλοι, συγγενείς και απλοί πολίτες συγκεντρώθηκαν στην οδό Άλκη Καμπανού, στο σημείο όπου ο 19χρονος έπεσε νεκρός. Μέλη της «Δομής 1ης Φεβρουαρίου 2022 – Εις το Όνομα του Άλκη» άναψαν 19 κεριά, όσα και τα χρόνια ζωής του, σε μια λιτή αλλά φορτισμένη τελετή μνήμης.
Αφού άφησαν λουλούδια, οι παρευρισκόμενοι τραγούδησαν δύο τραγούδια που γράφτηκαν στη μνήμη του: το «Καλό ταξίδι Άλκη» και το «Μη με χτυπάτε άλλο», ενώ στη συνέχεια τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή. Οι γονείς του Άλκη ήταν παρόντες, εμφανώς συγκινημένοι, επαναλαμβάνοντας πως από την έναρξη της δίκης αισθάνονται ότι τα πραγματικά «ισόβια» τα βιώνουν οι ίδιοι.
Η σπαρακτική ανάρτηση της μητέρας
Λίγες ώρες νωρίτερα, τα ξημερώματα της Κυριακής, η μητέρα του Άλκη ανάρτησε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μια φωτογραφία του παιδιού της, συνοδεύοντάς τη με λόγια βαθιάς οδύνης και αγάπης. Με ποιητικό και σπαρακτικό τόνο, μίλησε για την απουσία που δεν γεμίζει, για τη σιωπή που πονά, αλλά και για την απόφαση να συνεχίσει να ζει «για δύο».
«Τα ισόβια τα υποστήκαμε εμείς»
Ο πατέρας του Άλκη, μιλώντας στο ertnews, στάθηκε τόσο στη μνήμη του γιου του όσο και στη διαρκή μάχη ενάντια στην οπαδική βία. Όπως ανέφερε, τέσσερα χρόνια μετά, εκείνος και η σύζυγός του έμαθαν να ζουν με τον πόνο, υπογραμμίζοντας ότι έξω από το δικαστήριο «τα ισόβια τα υποστήκαμε εμείς».
Συνδέοντας τη σημερινή επέτειο με την πρόσφατη τραγωδία στη Ρουμανία, όπου έχασαν τη ζωή τους επτά οπαδοί του ΠΑΟΚ, τόνισε πως «κάτι βαθύτερο δεν πάει καλά» και πως χρειάζεται περισυλλογή, όχι στείρα αντιπαράθεση. Αναφέρθηκε επίσης στη σημασία της δικαιοσύνης και της τιμωρίας όπου υπάρχει έγκλημα, αλλά και στην ανάγκη αυτοκριτικής όλων όσοι πηγαίνουν στα γήπεδα.
«Δεν γίνεται να ζητάμε από τα παιδιά μας να μη βρίζουν και εμείς να κάνουμε το αντίθετο», είπε χαρακτηριστικά, καταλήγοντας με ένα ξεκάθαρο μήνυμα:
«Ανάψαμε κερί και αφήσαμε λουλούδια για να δείξουμε πως δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε, ακόμη κι αν είμαστε από διαφορετικές ομάδες. Ο αθλητισμός ενώνει και δεν σκοτώνει».
Τέσσερα χρόνια μετά, το όνομα του Άλκη παραμένει σύμβολο μνήμης, ευθύνης και αγώνα για γήπεδα χωρίς βία και για μια κοινωνία που δεν θα συνηθίσει ποτέ το άδικο.
και Facebook 
