Η εκπομπή Καλημέρα Ελλάδα αφιέρωσε τη σημερινή της έναρξη στη μνήμη του ανθρώπου που τη συνέδεσε άρρηκτα με την ιστορία της.
Κύμα συγκίνησης διατρέχει τον δημοσιογραφικό κόσμο και το τηλεοπτικό κοινό σε ολόκληρη τη χώρα μετά την είδηση του θανάτου του Γιώργος Παπαδάκης, ο οποίος έφυγε από τη ζωή χθες, Δευτέρα 5 Ιανουαρίου, σε ηλικία 74 ετών, έπειτα από οξύ έμφραγμα. Η απώλειά του αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό στην ελληνική τηλεόραση, καθώς υπήρξε από τις πιο εμβληματικές μορφές της ενημέρωσης.
Το όνομά του συνδέθηκε όσο λίγα με την εκπομπή Καλημέρα Ελλάδα, η οποία αποτέλεσε τον θεμέλιο λίθο της πρωινής ζώνης ενημέρωσης στην ιδιωτική τηλεόραση. Για δεκαετίες, η χαρακτηριστική φωνή και το δημοσιογραφικό του ένστικτο συνόδευαν καθημερινά εκατομμύρια τηλεθεατές, καθιερώνοντας ένα μοντέλο ενημέρωσης που επηρέασε γενιές δημοσιογράφων.
Ο Γιώργος Παπαδάκης αποχώρησε από την παρουσίαση της εκπομπής το καλοκαίρι του 2025, παραδίδοντας τη σκυτάλη στους Παναγιώτης Στάθης και Άννα Λιβαθυνού. Κανείς, ωστόσο, δεν μπορούσε να φανταστεί ότι λίγους μήνες αργότερα, η εκπομπή θα άνοιγε με λόγια αποχαιρετισμού για τον άνθρωπο που τη σημάδεψε όσο κανένας άλλος.
Στην έναρξη της σημερινής εκπομπής, ο Παναγιώτης Στάθης εμφανώς συγκινημένος μίλησε για μια στιγμή που, όπως είπε, δεν πίστευε ποτέ ότι θα ζήσει. Αναφέρθηκε στον Γιώργο Παπαδάκη ως μορφή-σύμβολο της ελληνικής δημοσιογραφίας, υπογραμμίζοντας ότι ανήκει πλέον «στον αστερισμό του μύθου» και ότι η παρουσία του θα συνεχίσει να συνοδεύει την εκπομπή και τους ανθρώπους της.
Στο ίδιο φορτισμένο κλίμα, η Άννα Λιβαθυνού στάθηκε στον παιδαγωγικό ρόλο που είχε ο εκλιπών για τους νεότερους δημοσιογράφους, επισημαίνοντας πως μετέδιδε το πάθος για τη δουλειά, την ευθύνη απέναντι στην κοινωνία και τη σημασία της συνέπειας στον λόγο και στην πράξη.
Ιδιαίτερα συγκλονιστική ήταν η στιγμή που η αρχισυντάκτρια της εκπομπής, Άννυ Ζιώγα, βγήκε από την αίθουσα σύνταξης για να μιλήσει δημόσια. Με δάκρυα στα μάτια περιέγραψε μια κοινή διαδρομή 34 ετών, τονίζοντας ότι ο Γιώργος Παπαδάκης δεν ήταν απλώς προϊστάμενος, αλλά συνοδοιπόρος ζωής.
Όπως ανέφερε, ήταν άνθρωπος απαιτητικός αλλά βαθιά δίκαιος, με ένστικτο, πάθος και θάρρος να βγαίνει μπροστά, αναλαμβάνοντας το κόστος των επιλογών του. «Ήταν σχολείο και σημείο αναφοράς», είπε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας πως σήμερα νιώθει ότι κλείνει ένας μεγάλος κύκλος της προσωπικής και επαγγελματικής της ζωής.
Τα λόγια της έκλεισαν με ένα λιτό αλλά φορτισμένο μήνυμα: ένα «ευχαριστώ» για την εμπιστοσύνη, τη διαδρομή και τα μαθήματα που άφησε πίσω του. Γιατί, όπως τόνισαν όλοι όσοι μίλησαν, τέτοιες φωνές μπορεί να σωπαίνουν, αλλά δεν σβήνουν. Παραμένουν ζωντανές στη μνήμη, στο έργο και στην ιστορία της ελληνικής δημοσιογραφίας.
και Facebook 
