H 27η Ιουλίου, υπήρξε, επί δεκαετίες ολόκληρες, μια ξεχωριστή ημερομηνία για ολόκληρη την Ελλάδα.
Είναι η ημέρα που γεννήθηκε ο οικουμενικός καλλιτέχνης, ο ιδιοφυής συνθέτης, ο ασυμβίβαστος αγωνιστής, ο λαϊκός ήρωας, ο τελευταίος των μεγάλων, ο Μίκης Θεοδωράκης.
Φέτος είναι η πρώτη χρονιά που ο μεγάλος πρωταγωνιστής της γιορτινής αυτής ημέρας λείπει. Η συγκίνηση για την απώλεια του είναι σήμερα ακόμη μεγαλύτερη, η απουσία του πιο έντονη από ποτέ.
Ο ίδιος, ωστόσο, φρόντισε να αφήσει πίσω του φεύγοντας πολλά και σημαντικά. Πολύτιμα «ενθύμια» που φθάνουν και περισσεύουν για κρατήσουν ζωντανό το μύθο του όχι για μία αλλά για εκατό ζωές! Οι μουσικές του, οι στίχοι των μεγάλων ποιητών που μελοποίησε, τα λόγια του, οι συμβουλές του, μα πάνω απ΄ όλα η άδολη αγάπη του για τη χώρα μας και το λαό της.
Ο Μίκης ήταν από εκείνους που τη γιόρταζε τη ζωή, τη ρουφούσε μέχρι το μεδούλι. Καταχωρούσε στο μυαλό και την ψυχή του οτιδήποτε τού συνέβαινε, και τα καλά και τα άσχημα, σαν μια πολύτιμη εμπειρία, σαν να ένα δώρο: «Και σάς ρωτάω: πώς πρέπει να ζήσουμε τα μετρημένα χρόνια μας; Πρέπει να τα γευτείς, να τα εξαντλήσεις. Πρέπει με τα μάτια να δεις ό,τι υπάρχει, με το στόμα σου να φας ό,τι υπάρχει και με τα χέρια να ψάξεις ό,τι υπάρχει» έλεγε με νόημα ο ίδιος.
Και αυτό ακριβώς έκανε στις εννέα και πλέον δεκαετίας της πολυτάραχης ζωής του. Ζούσε στο 100%. Και τα γενέθλιά του τα γιόρταζε σχεδόν κάθε χρόνο με γλέντια και μεγάλες συναυλίες και τραπέζια με συγγενείς και φίλους.
και Facebook 
