«Τα ουρλιαχτά λύγισαν τον Ψηλορείτη!»

Georgiladakis Epiplodiakosmisi 300×250

Παραδίδεται σε ένα δεκαπενθήμερο, ολοκληρωμένο πλέον, το τέταρτο ιστορικό ντοκιμαντέρ  μιας ακόμη θηριωδίας των Γερμανών κατακτητών στην Κρήτη, στα χρόνια της κυριαρχίας τους, των δημοσιογράφων-παραγωγών Γιάννη Κανελλάκη και Μανόλη Παντινάκη.

Η νέα τους ταινία, με τίτλο «Τα ουρλιαχτά λύγισαν τον Ψηλορείτη», γυρίστηκε σε χωριά της ρίζας του Ψηλορείτη και… σταμάτησε στο μεγαλύτερο μέρος της στα «Βιγλιά» των Σκουρβούλων της Μεσαράς, όπου εκεί εκτελέστηκαν, χωρίς δισταγμό, 36 ψυχές από τις οποίες οι 22 ήταν γυναίκες.

Το εξαιρετικό γλυπτό της γυναίκας της Ασπασίας Παπαδοπεράκη πλαισιώνει το μνημείο των Σκουρβούλων

 

Ήταν ο μεγαλύτερος αριθμός γυναικών που θανατώθηκε στην Κρήτη στα χρόνια της γερμανοκατοχής. Η έρευνα και η συγκέντρωση του υλικού από επιζώντες, απογόνους των θυμάτων, στα Σκούρβουλα, την Γρηγοριά, τις Καμάρες και το Μαγαρικάρι άρχισε από τους δημοσιογράφους την άνοιξη του 2018 και συνεχίστηκε και τα επόμενα χρόνια με άντληση και διασταύρωση στοιχείων της φρικτής υπόθεσης  από βιβλιοθήκες και άλλες πηγές…

Η νέα βαρβαρότητα των Γερμανών ναζί στις 14 Αυγούστου 1944, στα Σκούρβουλα, μέρα που οι γυναίκες της περιοχής, όπως συνήθιζαν  κάθε χρόνο ετοίμαζαν τα σπίτια τους για την μεγάλη εορτή του Δεκαπενταύγουστου, πιάστηκαν στον ύπνο, ανύποπτες για όσα φοβερά θα ακολουθούσαν. Οι άντρες, προβλέποντας τα τραγικά που θα συνέβαιναν, έφυγαν από τα σπίτια τους και άφησαν τις γυναίκες , με την βεβαιότητα ότι «δεν θα τις πειράξουν». Κι όμως έγινε αυτό που δεν ανέμεναν… Δυο μέρες πριν, επιπόλαια, αντάρτες της ομάδας Πετρακογιώργη, χωρίς λόγο και παρακινούμενοι από γυναίκα, ακολούθησαν δυο Γερμανούς «αυγουλάδες», όπως ονομάζονταν, που γυρνούσαν τα σπίτια και μάζευαν τρόφιμα που μαγείρευαν στο αεροδρόμιο Τυμπακίου, όπου υπηρετούσαν. και τους εκτέλεσαν εν ψυχρώ στο σημείο που έγιναν οι ομαδικές εκτελέσεις.

Ο Γαβριήλ Λεονταράκης, αυτόπτης μάρτυρας και μοναδικός επιζών, σε παιδική ηλικία, περιγράφει στο σημείο των εκτελέσεων στα «Βιγλιά» στους δυο δημοσιογράφους τα ειδεχθή γεγονότα

Τα γυρίσματα του ντοκιμαντέρ ξεκίνησαν πέρυσι τον Σεπτέμβριο και ολοκληρώθηκαν δυο μήνες αργότερα από το συνεργείο του Παναγιώτη Δελαμάνη, και στο υλικό που συγκεντρώθηκε, διάρκειας εφτά ωρών και πάνω, εκτός από την λήψη πλάνων από τα χωριά που κατοικούσαν τα θύματα, καταγράφηκαν και μαρτυρίες απογόνων των γυναικών που εκτελέστηκαν.

«ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΝΑ ΠΕΘΑΝΩ ΝΑ ΔΩ ΤΗ ΜΑΝΑ ΜΟΥ…»

Η αφήγηση της  Χριστίνας Ανδρουλάκη-Κυριακάκη, που η μητέρα της, Μαρία,  μωρομάνα και έγκυος, ίσως, και τριών, τεσσάρων μηνών όταν την εκτέλεσαν, προκαλεί ανατριχίλα. Διηγείται, όταν «περπατούσε στα τρία και τέσσερα χρόνια της» έντονα φορτισμένη, γυρνώντας σε εικόνες και πρόσωπα: «Εγώ το άκουγα που το συζήταγαν στις γειτονιές. Ερχότανε στο σπίτι μας και λέγανε για μένα, « το καημένο το ορφανό». Τα λένε αυτά στο χωριό κι εγώ ήμουν όλο με κλάματα και μονίμως έκλαιγα…

Έχει, όμως, ζωντανές και τις συμπεριφορές των παι