Χασισοφυτεία-μαμούθ με 1.100 δενδρύλλια στη Μεσαρά: Ένοχος ο ιδιοκτήτης του θερμοκηπίου – Αθώος ο «εικονικός» μισθωτής

Ποινή κάθειρξης επτά ετών επιβλήθηκε από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Ανατολικής Κρήτης στον 52χρονο ιδιοκτήτη θερμοκηπίου στον Κόκκινο Πύργο, όπου πριν από περίπου έναν χρόνο είχε αποκαλυφθεί μία από τις μεγαλύτερες χασισοφυτείες που έχουν εντοπιστεί στην περιοχή, με περισσότερα από 1.100 δενδρύλλια κάνναβης.

Το δικαστήριο έκρινε τον 52χρονο ένοχο για συνέργεια στην καλλιέργεια, ενώ ο 42χρονος συγκατηγορούμενός του, ο οποίος εμφανιζόταν ως μισθωτής του θερμοκηπίου, απαλλάχθηκε λόγω αμφιβολιών, όπως γράφει το cretalive.gr.

Η υπόθεση είχε ξεκινήσει όταν οι αστυνομικοί της Δίωξης Ναρκωτικών Ηρακλείου εντόπισαν την οργανωμένη καλλιέργεια μέσα σε θερμοκήπιο έκτασης περίπου πέντε στρεμμάτων. Στον χώρο υπήρχε, σύμφωνα με τα στοιχεία της δικογραφίας, αυτοσχέδιο κατάλυμα με στρώματα, μαγειρικά σκεύη και τρόφιμα. Η εικόνα αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση ότι κάποιο πρόσωπο διέμενε εκεί, προκειμένου να επιτηρεί και να φροντίζει την καλλιέργεια, χωρίς ωστόσο να εντοπιστεί κατά την αστυνομική επιχείρηση.

Χαρακτηριστικό στοιχείο της εγκατάστασης ήταν και το σύστημα άρδευσης. Το πότισμα γινόταν χειροκίνητα, ενώ όταν πραγματοποιήθηκε η έφοδος των αστυνομικών τα φυτά είχαν ήδη ποτιστεί, στοιχείο που μαρτυρούσε ότι μέχρι και λίγο πριν από την επέμβαση κάποιος εξακολουθούσε να ασχολείται με την καλλιέργεια.

Ο 52χρονος, πατέρας δύο παιδιών και μέλος γνωστής οικογένειας επαγγελματιών της Μεσσαράς, υποστήριξε από την πρώτη στιγμή ότι δεν είχε γνώση όσων συνέβαιναν στο ακίνητό του. Όπως ισχυρίστηκε, είχε προχωρήσει για πρώτη φορά στην εκμίσθωση του θερμοκηπίου έναντι 8.000 ευρώ, με μισθωτήριο που καταρτίστηκε κανονικά μέσω GOV.

Κατά τη δική του εκδοχή, από τη στιγμή που παρέδωσε το θερμοκήπιο στον μισθωτή δεν γνώριζε τι συνέβαινε στο εσωτερικό του. Ως ενοικιαστής αναφερόταν ο 42χρονος Κρητικός από χωριό του Δήμου Μυλοποτάμου, ο οποίος, σύμφωνα με όσα παρουσιάστηκαν στο δικαστήριο, απουσίαζε για μεγάλα χρονικά διαστήματα από την Κρήτη, καθώς είχε βρεθεί στη Θήβα, το Άγιο Όρος και το Σινά.

Ένα από τα σημεία που απασχόλησαν ιδιαίτερα την ακροαματική διαδικασία ήταν η προανακριτική κατάθεση αστυνομικού της Δίωξης. Σύμφωνα με τον αστυνομικό, αμέσως μετά τη σύλληψή του ο ιδιοκτήτης, όταν ρωτήθηκε σε ποιους είχε νοικιάσει το θερμοκήπιο, φέρεται να απάντησε αναφέροντας δύο ονόματα: «Στον Νίκο και στον Τάκη». Ο ίδιος ο 52χρονος αρνήθηκε ότι είχε δώσει αυτά τα ονόματα.

Οι δύο συγκεκριμένοι άνθρωποι, πάντως, δεν βρέθηκαν ποτέ στο εδώλιο. Αντιθέτως, ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Ανατολικής Κρήτης βρέθηκαν ο ιδιοκτήτης του θερμοκηπίου και ο 42χρονος που εμφανιζόταν ως μισθωτής.

Κατά την αγόρευσή του, ο εισαγγελέας στάθηκε στις αδυναμίες της προανακριτικής διαδικασίας, επισημαίνοντας ότι υπήρχαν κενά και ασάφειες τα οποία, όπως εκτίμησε, δεν επέτρεψαν να αποσαφηνιστούν όλες οι πτυχές της υπόθεσης.

Παράλληλα, εξέφρασε την πεποίθηση ότι ούτε ο 52χρονος ούτε ο 42χρονος ήταν οι άνθρωποι που καλλιεργούσαν τη φυτεία. Για τον ιδιοκτήτη, ωστόσο, θεώρησε ότι υπήρχαν στοιχεία που δικαιολογούσαν την απόδοση ευθύνης σε επίπεδο συνέργειας.

Στην επιχειρηματολογία του περιέλαβε και τον τρόπο με τον οποίο έγινε η μίσθωση. Όπως παρατήρησε, ο 52χρονος εκμίσθωσε για πρώτη φορά το θερμοκήπιό του χωρίς, κατά την κρίση του εισαγγελέα, να εξακριβώσει επαρκώς την ταυτότητα και το προφίλ των ανθρώπων στους οποίους το παρέδιδε. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε επίσης στη γρήγορη ολοκλήρωση των διαδικασιών και στην ηλεκτρονική κατάρτιση του μισθωτηρίου μέσω GOV, εκτιμώντας ότι με αυτόν τον τρόπο επιχειρήθηκε να δημιουργηθεί εικόνα νομιμότητας γύρω από μία παράνομη δραστηριότητα.

Διαφορετική ήταν η προσέγγιση της εισαγγελικής πρότασης για τον 42χρονο. Ο εισαγγελέας εξέφρασε αμφιβολίες ως προς τον πραγματικό του ρόλο, αναφερόμενος μεταξύ άλλων στη χρήση ουσιών, αλλά και στην ενασχόλησή του με το Άγιο Όρος και το Σινά. Με βάση αυτά τα δεδομένα, εκτίμησε ότι ενδεχομένως χρησιμοποιήθηκε ως ένας «χρήσιμος τρίτος» από πρόσωπα που είχαν οργανώσει την καλλιέργεια και τα οποία, όπως υποστήριξε, βρίσκονταν σε διαφορετικό επίπεδο από τους δύο κατηγορουμένους.

Ο ίδιος ο 42χρονος είχε υποστηρίξει ότι ένας άνδρας που γνώριζε ως «Φρέντι», Αλβανός υπήκοος, του ζήτησε να του παραχωρήσει αντίγραφο της ταυτότητάς του έναντι 500 ευρώ. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, η συμφωνία προέβλεπε ότι θα λάμβανε αργότερα και περίπου 10.000 ευρώ.

Τελικά, το δικαστήριο υιοθέτησε την αμφιβολία ως προς την ενοχή του 42χρονου και τον κήρυξε αθώο. Αντίθετα, ο ιδιοκτήτης του θερμοκηπίου κρίθηκε ένοχος για συνέργεια και του επιβλήθηκε η ποινή των επτά ετών κάθειρξης για την κύρια κατηγορία.

Η απόφαση για την έφεσή του συνοδεύτηκε από αναστέλλουσα δύναμη, υπό συγκεκριμένους περιοριστικούς όρους. Συγκεκριμένα, του επιβλήθηκε απαγόρευση εξόδου από τη χώρα, υποχρέωση εμφάνισης στο Αστυνομικό Τμήμα και χρηματική εγγύηση ύψους 10.000 ευρώ.

Η οικονομική διάσταση της υπόθεσης ήταν επίσης σημαντική. Σύμφωνα με την ΕΛ.ΑΣ., η συγκεκριμένη καλλιέργεια θα μπορούσε να αποφέρει προσδοκώμενο όφελος που έφτανε ακόμη και το 1 εκατομμύριο ευρώ, γεγονός που αποτυπώνει το μέγεθος της παράνομης δραστηριότητας που είχε αναπτυχθεί στο θερμοκήπιο του Κόκκινου Πύργου.

Η υπόθεση, πάντως, άφησε ανοιχτά ερωτήματα ως προς την ταυτότητα των προσώπων που φέρονται να βρίσκονταν πίσω από την οργάνωση και τη λειτουργία της καλλιέργειας. Η απουσία του ανθρώπου που φρόντιζε καθημερινά τα φυτά, σε συνδυασμό με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο δικαστήριο για τον ρόλο των δύο κατηγορουμένων, αποτέλεσε ένα από τα βασικά σημεία της δικαστικής διερεύνησης.