Ιός του Δυτικού Νείλου: Τα συμπτώματα που πρέπει να σημάνουν συναγερμό – Πότε χρειάζεται άμεσα γιατρός

Οι περισσότερες λοιμώξεις από τον ιό του Δυτικού Νείλου περνούν χωρίς συμπτώματα, ωστόσο σε ένα μικρό ποσοστό ασθενών μπορεί να εμφανιστούν σοβαρές νευρολογικές επιπλοκές. Η έγκαιρη αναγνώριση των προειδοποιητικών συμπτωμάτων είναι ιδιαίτερα σημαντική.

Περίπου το 80% των ανθρώπων που μολύνονται δεν εμφανίζουν κανένα σύμπτωμα, ενώ περίπου το 20% μπορεί να παρουσιάσει ήπια νόσο με πυρετό.

Τα συμπτώματα εμφανίζονται συνήθως 2 έως 14 ημέρες μετά από τσίμπημα μολυσμένου κουνουπιού και μπορεί να περιλαμβάνουν πυρετό, πονοκέφαλο, κόπωση, μυϊκούς και αρθρικούς πόνους, ναυτία, εμετό, διάρροια και εξάνθημα.

Στους περισσότερους ασθενείς η κατάσταση υποχωρεί χωρίς σοβαρές επιπλοκές, αν και η κόπωση μπορεί να επιμείνει για αρκετές εβδομάδες.

Πότε χρειάζεται άμεση ιατρική βοήθεια

Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται όταν εμφανίζονται νευρολογικά συμπτώματα, καθώς σε λιγότερο από το 1% των λοιμώξεων ο ιός μπορεί να προσβάλει το κεντρικό νευρικό σύστημα.

Σημάδια που απαιτούν άμεση ιατρική αξιολόγηση είναι ο υψηλός πυρετός με έντονο πονοκέφαλο, η δυσκαμψία στον αυχένα, η σύγχυση, ο αποπροσανατολισμός, η έντονη υπνηλία, οι τρόμοι, οι επιληπτικές κρίσεις, η ξαφνική μυϊκή αδυναμία, το μούδιασμα, η δυσκολία στη βάδιση ή η παράλυση.

Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν πρέπει να αναμένεται βελτίωση στο σπίτι, καθώς μπορεί να απαιτηθεί νοσηλεία και υποστηρικτική θεραπεία.

Δεν υπάρχει ειδική θεραπεία ή εμβόλιο

Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει ειδική αντιική θεραπεία για τον ιό του Δυτικού Νείλου, ενώ τα αντιβιοτικά δεν είναι αποτελεσματικά, καθώς πρόκειται για ιογενή λοίμωξη.

Στις ήπιες περιπτώσεις συστήνονται ξεκούραση, επαρκής ενυδάτωση και αντιμετώπιση πυρετού ή πόνου σύμφωνα με ιατρικές οδηγίες.

Η διάγνωση γίνεται από γιατρό, με βάση τα συμπτώματα, το ιστορικό έκθεσης σε κουνούπια και, όταν χρειάζεται, με εργαστηριακές εξετάσεις αίματος ή εγκεφαλονωτιαίου υγρού.

Ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο

Μεγαλύτερο κίνδυνο για σοβαρή νόσο αντιμετωπίζουν κυρίως οι ηλικιωμένοι και τα άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα.

Αυξημένος κίνδυνος έχει επίσης συσχετιστεί με χρόνια νεφρική νόσο, εγκεφαλοαγγειακά νοσήματα, αιματολογικές κακοήθειες, ανοσοκατασταλτική θεραπεία και υπέρταση.

Ωστόσο, σοβαρή νόσος μπορεί να εμφανιστεί και σε νεότερους ανθρώπους.

Η πρόληψη παραμένει το βασικό «όπλο»

Δεν υπάρχει εμβόλιο για τον άνθρωπο ούτε φάρμακο που να αποτρέπει τη λοίμωξη μετά από τσίμπημα.

Για τον λόγο αυτό, η πρόληψη επικεντρώνεται στην αποφυγή των τσιμπημάτων, με χρήση εντομοαπωθητικών, κατάλληλων ρούχων, σήτες σε πόρτες και παράθυρα και απομάκρυνση στάσιμων νερών από αυλές, μπαλκόνια και κήπους.

Με πληροφορίες από ECDC, CDC και Harvard Health