Κρήτη: Η «μαύρη» 17η Αυγούστου – Πέντε νέοι νεκροί σε δύο τραγωδίες με διαφορά επτά ετών

Η 17η Αυγούστου έχει χαραχτεί με τον πιο οδυνηρό τρόπο στη μνήμη των Χανίων. Με διαφορά επτά ετών, δύο πολύνεκρα τροχαία δυστυχήματα κόστισαν τη ζωή σε πέντε νέους ανθρώπους, αφήνοντας πίσω οικογένειες που εξακολουθούν να κουβαλούν τον πόνο και να αναζητούν απαντήσεις.

Η πρώτη τραγωδία σημειώθηκε τα ξημερώματα της 17ης Αυγούστου 2017, έξω από το Πολυτεχνείο Κρήτης, στην οδό Ελευθερίου Βενιζέλου στα Κουνουπιδιανά.

Η Στέλλα Μόσχου και ο Γιάννης Στρογγυλός, δύο νεαροί φοιτητές, παρασύρθηκαν από διερχόμενο αυτοκίνητο ενώ βρίσκονταν στον δρόμο μαζί με τον σκύλο τους, τον Ραμόν. Από τη σφοδρότητα της παράσυρσης έχασαν τη ζωή τους και οι δύο, όπως και το σκυλάκι τους.

Επτά χρόνια αργότερα, την ίδια ακριβώς ημερομηνία, τα Χανιά βυθίστηκαν ξανά στο πένθος.

Η τραγωδία του 2024 στον ΒΟΑΚ

Τα ξημερώματα της 17ης Αυγούστου 2024, τρεις ακόμη νέοι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους σε τροχαίο στον ΒΟΑΚ, στο ύψος του Γαλατά Χανίων.

Ο Νίκος Τσαγκαράκης, ο Θοδωρής Τζανίδης και ο Αλέξανδρος Συμιανάκης, ένας εκ των οποίων ήταν ανήλικος, σκοτώθηκαν μετά από σύγκρουση του οχήματος στο οποίο επέβαιναν με τουριστικό βαν.

Δύο διαφορετικές τραγωδίες, πέντε ανθρώπινες ζωές και μία κοινή ημερομηνία που δύσκολα μπορεί πλέον να περάσει απαρατήρητη για την τοπική κοινωνία.

Εννέα χρόνια χωρίς τη Στέλλα και τον Γιάννη

Με αφορμή τη συμπλήρωση εννέα ετών από την απώλεια της Στέλλας και του Γιάννη, η μητέρα της Στέλλας, Βαρβάρα Γιοράν, προχώρησε σε μία βαθιά συγκινητική ανάρτηση.

«Πέρασαν 9 χρόνια Αστεράκι μου. 9 χρόνια από εκείνη την καταραμένη μέρα που χτύπησε το τηλέφωνό μου και στην οθόνη εμφανίστηκε το γλυκό σου προσωπάκι. Όμως δεν ακούστηκε η δική σου φωνή», γράφει, περιγράφοντας τη στιγμή κατά την οποία πληροφορήθηκε ότι η κόρη της είχε χάσει τη ζωή της.

Η ίδια αναφέρεται στον ανείπωτο πόνο που ακολούθησε, αλλά και στη μνήμη που παραμένει ζωντανή εννέα χρόνια μετά.

«Δεν περνά στιγμή που να μη σε σκέφτομαι», σημειώνει.

Το αίτημα για τον κυκλικό κόμβο

Στην ανάρτησή της επαναφέρει και το αίτημα για τη δημιουργία κυκλικού κόμβου στο σημείο του δυστυχήματος, ένα έργο που οι οικογένειες περιμένουν εδώ και χρόνια.

«Ακόμη περιμένουμε να σας τιμήσουν εκεί στα Χανιά, φτιάχνοντας έναν κυκλικό κόμβο», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Η ανάρτησή της κλείνει με τη στιγμή που έχει μείνει ανεξίτηλη στη μνήμη της:

«6:20, 17 Αυγούστου 2017, ακριβώς την ώρα που βγήκες από το mini market με τα σάντουιτς στα χέρια. Την ώρα που από έξω σε περίμενε ο Γιάννης κρατώντας με λουρί τον Ραμόν».

Η 17η Αυγούστου, πλέον, δεν αποτελεί για τα Χανιά απλώς μια ημερομηνία. Είναι μια ημέρα που θυμίζει με τον πιο σκληρό τρόπο πέντε νέες ζωές που χάθηκαν στην άσφαλτο και πέντε οικογένειες που συνεχίζουν να ζουν με την απουσία.