Σε νέα και σαφώς πιο κρίσιμη φάση περνά η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, καθώς το ενδιαφέρον δεν περιορίζεται πλέον στις δημόσιες αποκαλύψεις και στην πολιτική αντιπαράθεση, αλλά μεταφέρεται στο περιεχόμενο των δικαστικών αποφάσεων και στα επόμενα βήματα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.
Οι καταδικαστικές κρίσεις στην υπόθεση των 58 κατηγορουμένων, καθώς και στη δίκη Μελά – Ρέππα, αποκτούν ιδιαίτερη σημασία όχι μόνο λόγω των ποινών που επιβλήθηκαν, αλλά κυρίως εξαιτίας του σκεπτικού των δικαστών. Οι αποφάσεις εκδόθηκαν χωρίς την αναγνώριση ελαφρυντικών, ενώ η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία προχώρησε στην προσβολή ακόμη και της μοναδικής αθωωτικής απόφασης στην υπόθεση των 58 προσώπων από την Κρήτη, η οποία αφορούσε τη γνωστή περίπτωση της δασκάλας.
Το επόμενο στάδιο της έρευνας αναμένεται να στραφεί στον τρόπο με τον οποίο λειτούργησαν οι διοικήσεις και οι υπηρεσίες του Οργανισμού. Με την ολοκλήρωση των δύο δικών, το σύνολο του αποδεικτικού υλικού επιστρέφει στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, προκειμένου να εξεταστεί εάν στελέχη και διοικήσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ υπέπεσαν σε πράξεις κακουργηματικού χαρακτήρα.
Η εξέλιξη αυτή διευρύνει σημαντικά το πεδίο της υπόθεσης, καθώς η έρευνα δεν αφορά πλέον μόνο τους δικαιούχους των επίμαχων ενισχύσεων, αλλά και τις αποφάσεις, τις παραλείψεις και τις διοικητικές ενέργειες που επέτρεψαν την καταβολή τους.
Η αφετηρία των ελέγχων εντοπίζεται στην περίοδο κατά την οποία πρόεδρος του Οργανισμού ήταν ο Γρηγόρης Βάρρας. Τότε είχαν εντοπιστεί υποθέσεις οι οποίες, σύμφωνα με τις κατευθύνσεις που είχαν δοθεί, έπρεπε είτε να διαβιβαστούν στη Δικαιοσύνη είτε να οδηγήσουν σε διαδικασίες ανάκτησης επιδοτήσεων που θεωρούνταν παράνομες.
Μετά την απομάκρυνσή του το 2020, ωστόσο, η πορεία αρκετών από αυτούς τους ελέγχους φαίνεται να διαφοροποιήθηκε. Υποθέσεις φέρονται να παρέμειναν χωρίς συνέχεια, έλεγχοι σταμάτησαν, δηλώσεις τροποποιήθηκαν και εγκύκλιοι άλλαξαν. Στη δικογραφία της Θεσσαλίας, μάλιστα, αποδείχθηκε ότι είχαν γίνει δεκτές εικονικές ή ακόμη και πλαστές διαθήκες.
Το αποτέλεσμα ήταν πρόσωπα που είχαν αρχικά τεθεί υπό έλεγχο να εμφανίζονται τελικά ως ωφελημένα από τις διαδικασίες. Το φαινόμενο, σύμφωνα με τα στοιχεία των υποθέσεων, φαίνεται να κορυφώθηκε την περίοδο 2023-2024.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι επαναλαμβανόμενες συνδέσεις προσώπων στις δύο δικογραφίες. Στην υπόθεση των 58, από τους οποίους καταδικάστηκαν οι 57, περιλαμβάνονταν άτομα από την Κρήτη που δήλωναν εκτάσεις με αγριελιές και αμυγδαλιές σε περιοχές από τον Γράμμο έως τα Σκόπια.
Τα ίδια πρόσωπα φέρονται να είχαν προνομιακές σχέσεις με το Κέντρο Υποδοχής Δηλώσεων που συνδεόταν με τον αποκαλούμενο «Φραπέ», καθώς και με άλλους παράγοντες της ίδιας διαδρομής. Αρκετοί από τους εμπλεκομένους προέρχονται, σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης, από την ίδια ευρύτερη οικογένεια, μέλος της οποίας διατηρούσε γνωστή σχέση με τον Μάκη Βορίδη από την περίοδο που εκείνος ήταν υπουργός.
Παρόμοιες διασυνδέσεις εμφανίζονται και στη δίκη Μελά – Ρέππα, η οποία αφορά τον φάκελο ελέγχων της Παρασκευής Τυχεροπούλου που φέρεται να εξαφανίστηκε.
Από τους 43 εμπλεκομένους, οι περισσότεροι φέρονται να συνδέονται τόσο με τον «Φραπέ» όσο και με πρόσωπα από το περιβάλλον του Μάκη Βορίδη και του Δημήτρη Μελά, ο οποίος είχε τοποθετηθεί το 2019 στο Διοικητικό Συμβούλιο του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Το νέο στοιχείο είναι ότι οι δύο δικογραφίες επιστρέφουν στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία με κατεύθυνση να διερευνηθούν περαιτέρω ενδεχόμενες ευθύνες, ακόμη και σε επίπεδο πολιτικών προσώπων.
Στο πλαίσιο αυτό εξετάζεται και ο ρόλος του σημερινού βουλευτή Θεσσαλονίκης της Νέας Δημοκρατίας, Φάνη Παπά, σε δύο διαφορετικές υποθέσεις.
Η πρώτη αφορά την αποκαλούμενη «Τεχνική Λύση» του 2020, την οποία είχε απορρίψει ο Γρηγόρης Βάρρας, αλλά τελικά εφαρμόστηκε. Κατά τη διάρκεια της Εξεταστικής Επιτροπής, ο Φάνης Παπάς κατέθεσε έγγραφο στο οποίο υπήρχε η χειρόγραφη ένδειξη «Συμφωνώ» από τον τότε υπουργό Μάκη Βορίδη.
Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται στο γεγονός ότι το συγκεκριμένο έγγραφο δεν περιλαμβανόταν στη δικογραφία που είχε διαβιβαστεί στη Βουλή.
Η δεύτερη υπόθεση σχετίζεται με την ακύρωση ελέγχων σε περίπου 4.000 περιπτώσεις, την τροποποίηση εγκυκλίου που είχε θεσπιστεί επί προεδρίας Βάρρα και την καταβολή ενισχύσεων σε πρόσωπα των οποίων οι δηλώσεις είχαν ήδη αμφισβητηθεί. Στη συγκεκριμένη διαδικασία εξετάζεται και η συμμετοχή του Δημήτρη Μελά.
Κοινό στοιχείο και στις δύο υποθέσεις είναι οι δηλώσεις για βοσκοτόπους χωρίς ζώα, η αξιοποίηση του εθνικού αποθέματος και η έντονη παρουσία υποθέσεων με αφετηρία την Κρήτη.
Το έγγραφο που παρουσίασε ο Φάνης Παπάς περιλαμβάνει υπηρεσιακή επισήμανση σύμφωνα με την οποία οι απαιτήσεις για το εθνικό απόθεμα του 2020 χαρακτηρίζονταν εξωπραγματικές. Ακριβώς κάτω από αυτή την παρατήρηση βρίσκεται η ένδειξη «Συμφωνώ» του τότε υπουργού Μάκη Βορίδη.
Το συγκεκριμένο στοιχείο αποκτά πλέον μεγαλύτερη βαρύτητα, καθώς συνδέεται με τη μεγάλη αύξηση στη διανομή εθνικού αποθέματος μέσω βοσκοτόπων χωρίς ζωικό κεφάλαιο μέσα σε μία μόλις χρονιά. Έμπειρα στελέχη του αγροτικού χώρου έχουν περιγράψει το ύψος αυτής της αύξησης με τον χαρακτηρισμό «ουρανοξύστης».
Μετά τις τελευταίες δικαστικές εξελίξεις, επομένως, στο επίκεντρο δεν βρίσκονται μόνο όσοι εισέπραξαν τις επίμαχες ενισχύσεις. Η έρευνα στρέφεται πλέον και σε εκείνους που έλαβαν, ενέκριναν ή ανέχθηκαν τις αποφάσεις μέσα από τις οποίες κατέστη δυνατή η καταβολή τους.
*με πληροφορίες από «Νέα Κρήτη»
και Facebook 
