Οι ακτές της Μεσογείου αποτελούν κάθε καλοκαίρι έναν από τους δημοφιλέστερους προορισμούς για εκατομμύρια ταξιδιώτες, οι οποίοι επιλέγουν την Ελλάδα, την Ισπανία, την Ιταλία, τη Γαλλία και άλλες χώρες της περιοχής για τις διακοπές τους.
Πίσω από την εικόνα των καθαρών νερών και των ηλιόλουστων παραλιών, ωστόσο, υπάρχει ένα πλούσιο θαλάσσιο οικοσύστημα, στο οποίο συναντώνται είδη που μπορούν να προκαλέσουν επώδυνους τραυματισμούς όταν κάποιος τα πατήσει ή έρθει κατά λάθος σε επαφή μαζί τους.
Η σταδιακή άνοδος της θερμοκρασίας των θαλασσών έχει ευνοήσει τα τελευταία χρόνια την εξάπλωση οργανισμών που παλαιότερα εμφανίζονταν κυρίως σε θερμότερες περιοχές. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι λουόμενοι πρέπει να αποφεύγουν τη θάλασσα, αλλά ότι χρειάζεται μεγαλύτερη προσοχή και βασική γνώση των σωστών ενεργειών μετά από ένα τσίμπημα ή τραυματισμό.
Αχινοί
Οι αχινοί βρίσκονται κυρίως σε βραχώδεις βυθούς και σε σχετικά ρηχά νερά. Δεν επιτίθενται στους ανθρώπους, όμως ένας λουόμενος μπορεί εύκολα να τους πατήσει ή να ακουμπήσει πάνω τους.
Τα αγκάθια τους εισχωρούν στο δέρμα και συχνά σπάνε, προκαλώντας έντονο πόνο, ερεθισμό και πιθανότητα μόλυνσης. Τα επιφανειακά αγκάθια μπορούν να αφαιρεθούν προσεκτικά με καθαρό τσιμπιδάκι, χωρίς πίεση ή βαθύ σκάλισμα του τραύματος.
Η εμβάπτιση του σημείου σε ζεστό, αλλά όχι καυτό, νερό μπορεί να περιορίσει τον πόνο. Το ξύδι μπορεί να βοηθήσει στη διάλυση ορισμένων επιφανειακών αγκαθιών, όχι όμως εκείνων που έχουν εισχωρήσει βαθιά. Σε τέτοιες περιπτώσεις απαιτείται αξιολόγηση από γιατρό.
Επείγουσα ιατρική βοήθεια χρειάζεται εάν εμφανιστούν δυσκολία στην αναπνοή, έντονη αδυναμία, λιποθυμία, εκτεταμένο πρήξιμο ή σημάδια λοίμωξης.
Μέδουσες και τσούχτρες
Οι μέδουσες μετακινούνται κυρίως με τα θαλάσσια ρεύματα και η εμφάνισή τους κοντά στις ακτές μπορεί να είναι αιφνίδια. Τα πλοκάμια τους διαθέτουν κύτταρα που απελευθερώνουν τοξίνες, προκαλώντας κάψιμο, κοκκίνισμα, πόνο και σε ορισμένες περιπτώσεις πρήξιμο.
Μετά από επαφή, ο λουόμενος πρέπει να βγει από τη θάλασσα και να ξεπλύνει την περιοχή με θαλασσινό και όχι γλυκό νερό, καθώς το γλυκό νερό μπορεί να ενεργοποιήσει κύτταρα που παραμένουν πάνω στο δέρμα.
Τυχόν υπολείμματα πλοκαμιών πρέπει να απομακρύνονται με τσιμπιδάκι ή με την άκρη μιας πλαστικής κάρτας, χωρίς επαφή με γυμνά χέρια. Στη συνέχεια μπορεί να χρησιμοποιηθεί πολύ ζεστό νερό, σε θερμοκρασία ανεκτή από το δέρμα, για τουλάχιστον 30 λεπτά.
Η χρήση ξυδιού δεν συνιστάται αδιακρίτως για κάθε είδος μέδουσας, καθώς η αποτελεσματικότητά του εξαρτάται από το συγκεκριμένο είδος. Σε περίπτωση δύσπνοιας, πόνου στο στήθος, εμέτου, λιποθυμίας ή γενικευμένης αντίδρασης απαιτείται άμεση κλήση στο 112.
Λεοντόψαρο
Το λεοντόψαρο προέρχεται από την περιοχή της Ερυθράς Θάλασσας και έχει εξαπλωθεί σημαντικά στην Ανατολική Μεσόγειο. Ξεχωρίζει από τις κόκκινες, καφέ και λευκές ρίγες του, τα μεγάλα πτερύγια και τα δηλητηριώδη αγκάθια που διαθέτει στη ράχη του.
Δεν κυνηγά ούτε επιτίθεται στους ανθρώπους, όμως μπορεί να προκαλέσει τραυματισμό εάν κάποιος το πατήσει, το αγγίξει ή επιχειρήσει να το πιάσει.
Το τσίμπημά του προκαλεί συνήθως πολύ δυνατό πόνο, πρήξιμο, μούδιασμα και αλλοίωση του χρώματος του δέρματος. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να εμφανιστούν ναυτία, ζάλη, πονοκέφαλος ή αδυναμία.
Το τραύμα πρέπει να ξεπλένεται με καθαρό νερό και να αφαιρούνται μόνο όσα ξένα σώματα είναι εμφανή και μπορούν να απομακρυνθούν εύκολα. Στη συνέχεια, η περιοχή μπορεί να τοποθετηθεί σε ζεστό νερό, περίπου 43 έως 45 βαθμών Κελσίου, για 30 έως 90 λεπτά, με μεγάλη προσοχή ώστε να μην προκληθεί έγκαυμα.
Συνιστάται ιατρική αξιολόγηση, ακόμη και όταν τα συμπτώματα φαίνονται περιορισμένα. Δύσπνοια, έντονη αδυναμία, εμετός ή απώλεια αισθήσεων αποτελούν λόγους για άμεση μεταφορά σε νοσοκομείο.
Δράκαινες
Οι δράκαινες περνούν μεγάλο μέρος του χρόνου θαμμένες στην άμμο, αφήνοντας εκτεθειμένα μόνο τα μάτια και τα δηλητηριώδη αγκάθια τους. Για τον λόγο αυτό, αρκετοί τραυματισμοί σημειώνονται όταν λουόμενοι τις πατούν σε ρηχά νερά.
Το τσίμπημα μπορεί να προκαλέσει οξύ και επίμονο πόνο, ο οποίος εξαπλώνεται γύρω από το σημείο του τραυματισμού, καθώς και έντονο πρήξιμο.
Το άτομο πρέπει να βγει αμέσως από τη θάλασσα και να τοποθετήσει το τραυματισμένο άκρο σε ζεστό νερό, σε θερμοκρασία που δεν προκαλεί έγκαυμα, για 30 έως 90 λεπτά. Το τραύμα πρέπει να καθαριστεί και να εξεταστεί από επαγγελματία υγείας, καθώς μπορεί να χρειαστούν ισχυρά αναλγητικά, έλεγχος για υπολείμματα αγκαθιών ή αντιμετώπιση πιθανής μόλυνσης.
Σκορπίνες
Οι σκορπίνες ζουν σε βραχώδεις βυθούς και διαθέτουν ιδιαίτερα αποτελεσματικό καμουφλάζ, γεγονός που τις καθιστά δύσκολο να εντοπιστούν.
Δεν είναι επιθετικές, αλλά τα αγκάθια τους μπορούν να προκαλέσουν δηλητηριώδες τσίμπημα όταν κάποιος τις πατήσει ή τις αγγίξει. Ο τραυματισμός συνοδεύεται συνήθως από δυνατό πόνο, πρήξιμο και ερυθρότητα, ενώ σε σοβαρότερες περιπτώσεις μπορεί να εμφανιστούν ναυτία, ζάλη, μυϊκή αδυναμία ή εμετός.
Η πρώτη αντιμετώπιση περιλαμβάνει έξοδο από το νερό, καθαρισμό του τραύματος και εμβάπτιση σε ζεστό, όχι καυτό, νερό. Παρότι η θερμότητα μπορεί να μειώσει τον πόνο, το τραύμα χρειάζεται ιατρική εκτίμηση, καθώς τα συμπτώματα μπορεί να διαρκέσουν και να εμφανιστούν επιπλοκές.
Παρά τα δηλητηριώδη αγκάθια τους, οι σκορπίνες καταναλώνονται με ασφάλεια όταν καθαριστούν και μαγειρευτούν σωστά από ανθρώπους που γνωρίζουν τη διαδικασία.
Σε κάθε περιστατικό στη θάλασσα, προτεραιότητα είναι η ασφαλής έξοδος του τραυματία από το νερό. Σε περίπτωση δύσπνοιας, έντονου πόνου, λιποθυμίας, σύγχυσης, εμέτου ή γενικευμένου πρηξίματος απαιτείται άμεση επικοινωνία με το 112 ή το 166.
και Facebook 
