Για τους καλούς γευσιγνώστες, το θαλασσινό αλάτι που σχηματίζεται φυσικά στις βραχώδεις ακτές της Νότιας Κρήτης δεν είναι απλώς ένα υλικό της κουζίνας. Είναι ένας μικρός θησαυρός της φύσης, το «λευκό χρυσάφι» που γεννιέται εκεί όπου η θάλασσα, ο ήλιος και ο άνεμος συνεργάζονται με τον δικό τους τρόπο.
Στις φυσικές αλυκές των βράχων, το νερό της θάλασσας εγκλωβίζεται, εξατμίζεται κάτω από τις καυτές ακτίνες του ήλιου και αφήνει πίσω του το καθαρό, κρυσταλλικό αλάτι. Ένα προϊόν απλό, αυθεντικό και δεμένο με την παράδοση των ανθρώπων της θάλασσας.
Ανάμεσα σε εκείνους που γνωρίζουν καλά πού θα το βρουν, πότε πρέπει να το μαζέψουν και πώς να το αποθηκεύσουν, είναι και ο κύριος Μιχάλης. Καϊκτζής, θαλασσινός, καλοφαγάς και μαντιναδολόγος, ανήκει σε εκείνους που βλέπουν το αλάτι όχι μόνο ως γεύση, αλλά ως κομμάτι της κρητικής καθημερινότητας.
Με το χιούμορ και τη σοφία του ανθρώπου που έχει ζήσει τη θάλασσα, ο ίδιος συνοψίζει τη σημασία του αλατιού σε μια μαντινάδα:
«Άμα θα σάξεις το φαΐ,
και δε το αλατσίσεις,
τζάμπα το ρεύμα έκαψες,
κερά μου να το ψήσεις…!»
Το θαλασσινό αλάτι της Νότιας Κρήτης παραμένει έτσι ένα μικρό σύμβολο αυθεντικότητας, γεύσης και παράδοσης, που περνά από τη φύση στο τραπέζι με τον πιο απλό και γνήσιο τρόπο.
με πληροφορίες από Δια-SOS-τε τη Μεσαρά
και Facebook 
