Μια διαφορετική εκπαιδευτική πρωτοβουλία, που φέρνει στο φως τις προκλήσεις της ζωής στις απομακρυσμένες περιοχές της χώρας, εξελίσσεται τα τελευταία τρία χρόνια, με μαθητές και γονείς να διανύουν περισσότερα από 2.500 χιλιόμετρα και 1.000 ναυτικά μίλια, μετατρέποντας ακριτικά σημεία της Ελλάδας σε ζωντανούς τόπους μάθησης.
Τελευταίος σταθμός αυτής της δράσης ήταν η Γαύδος, το νοτιότερο άκρο της χώρας, όπου το σχολείο παραμένει κλειστό εδώ και μήνες λόγω έλλειψης μαθητών. Το μεσημέρι της περασμένης Δευτέρας, το πλοίο «Δασκαλογιάννης» αναχώρησε από το νησί, μεταφέροντας πίσω στην Αθήνα τους 47 συμμετέχοντες της αποστολής. Για τους κατοίκους, η αναχώρηση αυτή σηματοδότησε και την επιστροφή στην καθημερινότητα ενός τόπου χωρίς μαθητική παρουσία.
Λίγες ώρες πριν, οι 21 μαθητές και οι 26 συνοδοί τους από τη Βούλα, τη Γλυφάδα και την Καλλιθέα είχαν «ζωντανέψει» ξανά το άδειο σχολείο. Μέσα από δραστηριότητες όπως αφήγηση ιστοριών, ζωγραφική και ανάγνωση παραμυθιών, ο χώρος απέκτησε ξανά τον παιδαγωγικό του ρόλο, έστω και προσωρινά, στέλνοντας ένα ισχυρό μήνυμα για τη σημασία της εκπαίδευσης σε κάθε γωνιά της χώρας.
Η δράση εντάσσεται στην πρωτοβουλία «Όπου Υπάρχουν Άγγελοι», που ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2023 με πρωτοβουλία του προέδρου του Συλλόγου του 1ου Δημοτικού Σχολείου Βούλας, Γιώργου Ντούτσουλη. Αφετηρία αποτέλεσαν οι Αρκιοί, όπου η αποστολή είχε παρελάσει μαζί με τον μοναδικό τότε μαθητή του νησιού, τον Άγγελο, από τον οποίο και πήρε το όνομά της.
Έκτοτε, η ομάδα ταξιδεύει συστηματικά σε απομακρυσμένες περιοχές, όπως η Χειμάρρα, η Σταυρούπολη Ξάνθης και άλλοι ακριτικοί προορισμοί, με στόχο να στηρίξει μαθητές και σχολικές κοινότητες, ιδιαίτερα σε περιόδους εθνικών επετείων. Ωστόσο, η φετινή επίσκεψη στη Γαύδο ανέδειξε μια πιο σκληρή πραγματικότητα: δεν υπήρχε πλέον κανένας μαθητής για να συμμετάσχει.
Η αποχώρηση της τελευταίας μαθήτριας από το νησί και το κλείσιμο του Δημοτικού σχολείου το περασμένο φθινόπωρο υπογραμμίζουν το πρόβλημα της ερημοποίησης της εκπαίδευσης σε ακριτικές περιοχές. Αντίστοιχα, και στους Αρκιούς, ο τελευταίος μαθητής έχει αποχωρήσει, αφήνοντας πίσω σχολικές δομές χωρίς λειτουργία.
Παρά τον συμβολικό χαρακτήρα της δράσης, η πρωτοβουλία αναδεικνύει ένα ευρύτερο ζήτημα: τις ανισότητες στην πρόσβαση στην εκπαίδευση και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι απομονωμένων περιοχών. Οι διοργανωτές επισημαίνουν ότι η κινητοποίηση πολιτών δεν μπορεί να υποκαταστήσει τον ρόλο της Πολιτείας, η οποία καλείται να διαμορφώσει συνθήκες που θα επιτρέψουν την επαναλειτουργία και τη βιωσιμότητα των σχολείων αυτών.
Η εμπειρία στη Γαύδο ανέδειξε όχι μόνο τη δύναμη της συλλογικής προσπάθειας, αλλά και το χάσμα ανάμεσα σε δύο διαφορετικές πραγματικότητες: εκείνη των μεγάλων αστικών κέντρων και εκείνη των απομακρυσμένων περιοχών που παλεύουν να διατηρήσουν βασικές δομές, όπως η εκπαίδευση.
και Facebook 
