Δείτε ποιοι έχουν γιορτή σήμερα, 3 Απριλίου, σύμφωνα με το εορτολόγιο. Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.
Ποιοι γιορτάζουν σήμερα:
Ιλλυρία
Ιλλύριος
Σήμερα τιμώνται από την Εκκλησία οι Νικήτας ο ομολογητής και Ιωσήφ ο υμνογράφος
Νικήτας ο ομολογητής
Υπήρξε εξαιρετική περίπτωση ιερωμένου ο οποίος, σε στιγμή αδυναμίας και απερισκεψίας, απαρνήθηκε τη λατρεία των εικόνων, αλλά στη συνέχεια αναδείχθηκε σε αυθεντικό ομολογητή, τόσο της μετάνοιάς του όσο και της ορθής πίστης και της ευσέβειας των εικόνων. Γεννήθηκε στα μέσα του 8ου αι. στην Καισάρεια της Βιθυνίας και σε ηλικία μόλις οκτώ ημερών έχασε τη μητέρα του. Την ανατροφή και τις σπουδές του τις φρόντισαν ο πατέρας και η γιαγιά του, ενώ τη θρησκευτική καλλιέργεια ανέλαβε ο τοπικός επίσκοπος, που τον χειροθέτησε αναγνώστη όταν έγινε 12 ετών.
Εντυπωσιασμένος από το έργο των Αποστόλων θέλησε να τους μιμηθεί και, για αυτόν τον λόγο, αποσύρθηκε σε μια σπηλιά στη συνοδεία ενός ερημίτη. Ο ίδιος τον προέτρεψε, ύστερα από πέντε χρόνια, να πάει στη Μονή του Μηδικίου που είχε πρόσφατα ιδρύσει στον Ολυμπο Βιθυνίας ο όσιος Νικηφόρος, ώστε «διδασκόμενος διά της κοινοβιακής συμπεριφοράς να αποκτήσει διάκριση και να προκόψει στις αναβάσεις προς τον Κύριο…», όπως του είπε. Εκεί ο όσιος ξεδίπλωσε τις αρετές της υπακοής προς τον πνευματικό του πατέρα, της εγκράτειας και της διαρκούς μελέτης των Αγίων Γραφών, κερδίζοντας την αγάπη και την εκτίμηση των μοναχών της αδελφότητας. Πρώτα χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον Πατριάρχη Αγ. Ταράσιο, στη συνέχεια έγινε ο άμεσος βοηθός του οσίου Νικηφόρου και, όταν αυτός κοιμήθηκε, πιεστικά του ανατέθηκε η ηγουμενία της μονής.
Η εξέλιξη αυτή, ωστόσο, συνέπεσε με την αναρρίχηση στον θρόνο της Κωνσταντινούπολης του αυτοκράτορα Λέοντος Ε΄ του Αρμένιου (813), μεγάλου διώκτη των εικόνων και των πιστών σε αυτές. Ο αυτοκράτορας προσπάθησε να τον παραπλανήσει, ζητώντας του να κοινωνήσει με τον αιρετικό Πατριάρχη Θεόδοτο, με την υπόσχεση ότι θα επιτρεπόταν η τιμή των εικόνων. Ο Νικήτας υπέκυψε προσωρινά για χάρη της ειρήνης, αλλά σύντομα μετάνιωσε πικρά και επέστρεψε δημόσια στην ορθή πίστη, ελέγχοντας τον αυτοκράτορα. Για τη στάση του αυτή φυλακίστηκε στο νησί της Αγίας Γλυκερίας της Προποντίδας (σημερινή ονομασία Ιντζιρλί – İncirli Adasi), όπου υπέμεινε φρικτές κακουχίες και πείνα για έξι χρόνια μέσα σε σκοτεινό κελί. Μετά τον θάνατο του Λέοντος (820), απελευθερώθηκε, αλλά δεν επέστρεψε στην ηγουμενία. Αποσύρθηκε σε ησυχαστήριο κοντά στην Κωνσταντινούπολη, όπου εκοιμήθη ειρηνικά στις 3 Απριλίου 824. Το λείψανό του μεταφέρθηκε στη Μονή Μηδικίου και, σύμφωνα με τους βιογράφους του, επιτέλεσε πλήθος ιαμάτων.
Ιωσήφ ο υμνογράφος
Υπήρξε ο μεγαλύτερος υμνογράφος της Ορθόδοξης Εκκλησίας, γνωστός ως η «αηδόνα της Εκκλησίας». Αν και γεννήθηκε στη Σικελία, σε νεανική ηλικία μόλις 15 χρόνων, αναγκάστηκε λόγω της εισβολής των Αράβων να μεταναστεύσει πηγαίνοντας πρώτα στην Πελοπόννησο και μετά στη Θεσσαλονίκη. Στην πρωτεύουσα της Μακεδονίας προσήλθε στη Μονή Λατόμου γενόμενος μέλος της αδελφότητας. Κύριο διακόνημά του ήταν η αντιγραφή χειρογράφων, εργασία που ασκούσε χωρίς να υπολείπεται σε νηστείες, προσευχές και έργα αρετής. Η κατά Χριστόν βιοτή του οδήγησε τον τοπικό Επίσκοπο να τον χειροτονήσει πρεσβύτερο, σε ηλικία κάτω των 30 ετών και παρά τους ισχύοντες εκκλησιαστικούς κανόνες. Εχοντας κερδίσει την εκτίμηση του Αγ. Γρηγορίου του Δεκαπολίτη, πείσθηκε απ’ αυτόν, τον ακολούθησε στην Κωνσταντινούπολη και τοποθετήθηκε στο ναό του Αγίου Αντύπα.
Γνωρίζοντας την ιταλική γλώσσα, του ζητήθηκε να πάει στη Ρώμη και να συναντήσει τον τότε πάπα Γρηγόριο Δ΄ (827 – 844), προκειμένου να τον ενημερώσει για τους διωγμούς και την κατάσταση της Εκκλησίας και να ζητήσει την υποστήριξή του. Ομως, στη διάρκεια του ταξιδιού του συνελήφθη από Αγαρηνούς πειρατές και φυλακίστηκε στην Κρήτη. Μέσα στις φυλακές συνέχισε το αποστολικό του έργο βαπτίζοντας τους συγκρατούμενούς του. Λέγεται ότι είδε σε όραμα τον Αγ. Νικόλαο να του λέει ότι θα αφεθεί ελεύθερος και να πάει αμέσως στην Πόλη για να συνεχίσει το έργο του. Πράγματι, ύστερα από έξι χρόνια επιστρέφει και αρχικά εγκαθίσταται στον ναό του Αγ. Αντύπα, έπειτα στον ναό του Αγ. Ιωάννη του Χρυσοστόμου και παράλληλα προωθεί τις εργασίες για την ίδρυση ναού στη μνήμη του απ. Βαρθολομαίου και του πνευματικού του πατέρα οσίου Γρηγορίου του Δεκαπολίτη. Μαζί με τον Πατριάρχη Ιγνάτιο στηλιτεύει τα ανομήματα του παλατιού, με αποτέλεσμα να εξοριστούν στη Χερσώνα της Κριμαίας (858). Με την άνοδο στο θρόνο του Βασιλείου Α΄ του Μακεδόνος επιστρέφουν στην Πόλη και συνεχίζει το υμνογραφικό του έργο. Πριν αποσυρθεί στη μονή του, όπου εκοιμήθη το 886 σε ηλικία 70 χρόνων, τιμήθηκε με το υψηλότατο αξίωμα του Σκευοφύλακος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας.
Ο Ιωσήφ είναι ο κύριος συνθέτης των Κανόνων της Παρακλητικής και του Μηναίου. Συνέθεσε περίπου 1.000 κανόνες, καλύπτοντας σχεδόν όλες τις εορτές των Αγίων και της Θεοτόκου. Χαρακτηριστικό του έργου του είναι η δογματική ακρίβεια, το ποιητικό κάλλος και η βαθιά κατάνυξη. Στα έργα του συχνά υπέγραφε με την ακροστιχίδα «Ιωσήφ».
Τιμάται επίσης η μνήμη: μάρτυρος Ελπιδοφόρου, μαρτύρων Βιθυνίου, Γαλύκου και Δίου, οσίου Ιλλυριού του εν τω όρει του Μυρσινώνος ασκήσαντος, οσίου Νεκταρίου του Μπεζέτσκ, νεομάρτυρος Παύλου του Ρώσου, η Σύναξις της Υπεραγίας Θεοτόκου του Αμαράντου Ρόδου.
και Facebook 
