Σήμα κινδύνου για την ελαιοκομία στη Βιάννο – Πάνω από 70% η μείωση παραγωγής, στο επίκεντρο η λειψυδρία

Με τη συμμετοχή τοπικών ελαιοπαραγωγικών φορέων και παρουσία του Δημάρχου Βιάννου κ. Παύλου Μπαριτάκη, πραγματοποιήθηκε σήμερα στο Δημαρχείο μια ουσιαστική και εκτενής συζήτηση με θέμα το παρόν και το μέλλον της ελαιοκομίας στην περιοχή.

Το «παρών» έδωσαν ο Βουλευτής της ΝΔ και πρώην Υπουργός κ. Λευτέρης Αυγενάκης, ο αρμόδιος Αντιδήμαρχος κ. Μπάμπης Κονδυλάκης, ιδιώτες ελαιουργοί και μεμονωμένοι παραγωγοί της περιοχής, καθώς και εκπρόσωποι των Αγροτικών Συνεταιρισμών Βιάννου, Εμπάρου, Μάρθας και Συκολόγου.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης τέθηκαν επί τάπητος τα αποτελέσματα της φετινής ελαιοκομικής περιόδου, η οποία ήταν ιδιαίτερα σύντομη, ολοκληρώνοντας τον κύκλο της ήδη από τα τέλη του 2025. Η εξέλιξη αυτή προκαλεί έντονο προβληματισμό, δεδομένου ότι η ελαιοκομία αποτελεί τον βασικό πυλώνα της οικονομίας, της παράδοσης και της κοινωνικής συνοχής της Βιάννου.

Τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν είναι ιδιαιτέρως ανησυχητικά, καθώς η μείωση της παραγωγής υπερβαίνει το 70%. Τα τελικά δεδομένα καταδεικνύουν σημαντική πτώση στη φετινή παραγωγή του βιαννίτικου ελαιολάδου, με κύρια αιτία τη λειψυδρία, η οποία συνδέεται άμεσα με την κλιματική κρίση και την αυξανόμενη πίεση που δέχεται τα τελευταία χρόνια ο Δήμος Βιάννου.

Ο Δήμαρχος Βιάννου κ. Παύλος Μπαριτάκης ανέφερε χαρακτηριστικά ότι ήδη επτά ασβεστολιθικές γεωτρήσεις στην περιοχή της Εμπάρου έχουν στερέψει.

Όπως υπογράμμισε: «δεν πρόκειται μόνο για τη διεκδίκηση αποζημιώσεων, οι οποίες πρέπει να καταβάλλονται σε κάθε παραγωγό ώστε να διασφαλίζεται μια στοιχειώδης στήριξη, τη στιγμή που χάνει το εισόδημά του χωρίς να φέρει ευθύνη, καθώς η κλιματική κρίση δεν αφήνει περιθώρια».

Στο πλαίσιο αυτό, επισημάνθηκε η ανάγκη συνεργασίας με την Περιφέρεια Κρήτης, προκειμένου να διεκδικηθεί ουσιαστική ενίσχυση για την απώλεια εισοδήματος των πληγέντων παραγωγών.

Κυρίαρχο ζήτημα για όλους αποτέλεσε η ανάγκη άμεσων και ουσιαστικών παρεμβάσεων σε επίπεδο υποδομών, με έμφαση στην κατασκευή έργων άρδευσης, μικροφραγμάτων, λιμνοδεξαμενών και ανασχετήρων, καθώς και στον εμπλουτισμό του υδροφόρου ορίζοντα, ώστε κάθε διαθέσιμη ποσότητα νερού να συλλέγεται και να αξιοποιείται.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στην ιδιομορφία της περιοχής της Βιάννου, όπου απαιτούνται σημαντικές ποσότητες νερού τόσο τον χειμώνα -λόγω της καλλιέργειας κηπευτικών -όσο και το καλοκαίρι,