Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, εξέφρασε την πρόθεση να επιδιώξει μια διπλωματική συμφωνία με το Ιράν, λίγες μέρες μετά την προειδοποίηση του ανώτατου ηγέτη της Ισλαμικής Δημοκρατίας, αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, ότι οποιαδήποτε αμερικανική στρατιωτική ενέργεια θα μπορούσε να προκαλέσει ευρύτερη περιφερειακή σύγκρουση. Οι δηλώσεις Τραμπ, που συνδυάζουν απειλές για στρατιωτική δράση με διάθεση διαλόγου, στέλνουν αντικρουόμενα μηνύματα στη διεθνή κοινότητα, ενώ η κατάσταση στην περιοχή παραμένει ευαίσθητη και ασταθής.
Μιλώντας στους δημοσιογράφους στη Φλόριντα, ο Αμερικανός πρόεδρος ανέφερε ότι «ελπίζω να καταλήξουμε σε συμφωνία» και πρόσθεσε πως, σε περίπτωση αποτυχίας, θα εξεταστεί κατά πόσο οι προειδοποιήσεις του Χαμενεΐ για ενδεχόμενο περιφερειακό πόλεμο ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
Ταυτόχρονα, τόνισε τη στρατιωτική ισχύ των Ηνωμένων Πολιτειών, επισημαίνοντας ότι η χώρα διαθέτει «τα μεγαλύτερα και πιο ισχυρά πλοία στον κόσμο», υπενθυμίζοντας τη δυνατότητα παρέμβασης σε περίπτωση ανάγκης.
Τις τελευταίες ημέρες, η στάση του Τραμπ φαίνεται διφορούμενη: από τη μία προβάλλει την απειλή στρατιωτικής δράσης, από την άλλη δείχνει διάθεση για συνομιλίες με την Τεχεράνη, δημιουργώντας έντονη αβεβαιότητα στη διεθνή διπλωματική σκηνή.
Ο αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ έχει ήδη προειδοποιήσει ότι οποιαδήποτε στρατιωτική επιχείρηση θα μπορούσε να πυροδοτήσει «περιφερειακό πόλεμο», ενώ η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις και των δύο πλευρών.
Οι αναλυτές επισημαίνουν ότι οι κινήσεις, οι δηλώσεις και οι διαπραγματεύσεις των ΗΠΑ και του Ιράν θα καθορίσουν όχι μόνο το μέλλον της συμφωνίας για τα πυρηνικά, αλλά και τη σταθερότητα ολόκληρης της Μέσης Ανατολής.
Η ένταση παραμένει υψηλή, με τις ΗΠΑ να διατηρούν ισχυρή στρατιωτική παρουσία στην περιοχή και το Ιράν να συνεχίζει στρατηγικές κινήσεις που ενισχύουν την αβεβαιότητα. Η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς η πιθανότητα συμφωνίας ή κλιμάκωσης επηρεάζει άμεσα την παγκόσμια ασφάλεια και τις ενεργειακές αγορές.
Οι δηλώσεις Τραμπ αντικατοπτρίζουν τη σύνθετη ισορροπία ανάμεσα σε πίεση και διάλογο, καθώς προσπαθεί να διαχειριστεί τόσο τις εσωτερικές πολιτικές προκλήσεις όσο και τις διεθνείς αντιδράσεις.
και Facebook 
