Οι φύλακες-άγγελοι της Κρήτης: Οι διασώστες που έσωσαν νεογνό 5 ημερών – Μια διακομιδή, μια ανάσα ζωής
Με επαγγελματισμό, ψυχραιμία και ανθρώπινη ευαισθησία, οι διασώστες της κινητής μονάδας του Χαμόγελο του Παιδιού στην Κρήτη αποδεικνύουν καθημερινά ότι πίσω από κάθε επιτυχημένη διακομιδή υπάρχει μια ομάδα ανθρώπων που λειτουργεί σαν πραγματικός φύλακας-άγγελος για τα παιδιά και τις οικογένειές τους.
Ένα από τα πιο πρόσφατα περιστατικά που ανέδειξαν τη σημασία της παρουσίας τους ήταν η επείγουσα διακομιδή νεογνού μόλις πέντε ημερών, το οποίο μεταφέρθηκε αεροπορικώς από τη Ρόδο στο Ηράκλειο. Από τη στιγμή της άφιξής του στο αεροδρόμιο «Νίκος Καζαντζάκης», την ευθύνη ανέλαβε η κινητή μονάδα του Οργανισμού, με τους διασώστες Βικτώρια Σάλιαρη και Χαράλαμπος Καλιγιαννάκης, σε συνεργασία με γιατρό του ΕΚΑΒ.
Το βρέφος μεταφέρθηκε με απόλυτη ασφάλεια, εντός ειδικής θερμοκοιτίδας, στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Νεογνών του Βενιζέλειο Νοσοκομείο, όπου και παραδόθηκε στο ιατρικό προσωπικό, ενώ η κατάστασή του χαρακτηριζόταν σταθερή.
Οι δύο διασώστες μίλησαν για το περιστατικό στην εκπομπή Κρήτη Σήμερα με τη Νικολέτα Σφακιανάκη, περιγράφοντας τα πρώτα λεπτά της κινητοποίησης, αλλά και τη γενικότερη φιλοσοφία λειτουργίας των κινητών μονάδων. Όπως ανέφεραν, στην Κρήτη επιχειρούν δύο πλήρως εξοπλισμένες κινητές μονάδες, μία στο Ηράκλειο και μία στα Χανιά, ικανές να ανταποκριθούν σε περιστατικά κάθε ηλικίας και βαρύτητας, με έμφαση στα παιδιατρικά και νεογνικά περιστατικά.
Καθοριστικό ρόλο παίζει το σύμφωνο συνεργασίας με το ΕΚΑΒ, που επιτρέπει την άμεση ενεργοποίηση των διασωστών του Οργανισμού, όταν προκύπτει ανάγκη εξειδικευμένης διακομιδής παιδιών. Πολλά από τα περιστατικά, όπως εξηγούν, αφορούν παιδιά με σοβαρά προβλήματα υγείας, τα οποία χρειάζεται να μεταφερθούν επειγόντως σε νοσοκομεία εντός ή εκτός Κρήτης.
Πέρα από την τεχνική κατάρτιση και τον εξοπλισμό, οι διασώστες τονίζουν ότι η ψυχολογική διαχείριση είναι εξίσου κρίσιμη. Η ένταση και η αγωνία είναι δεδομένες με κάθε κλήση, όμως η ανακούφιση μετά την ασφαλή ολοκλήρωση μιας αποστολής λειτουργεί ως κινητήρια δύναμη για το επόμενο περιστατικό. Όπως σημειώνουν, απαιτείται ψυχραιμία και εσωτερική πειθαρχία, ώστε κάθε περιστατικό να κλείνει και να μην επηρεάζει το επόμενο.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στη στήριξη των γονέων, που συχνά συνοδεύουν τα παιδιά τους σε στιγμές έντονης αγωνίας. Οι διασώστες δεν περιορίζονται μόνο στον ιατρικό ρόλο τους, αλλά προσπαθούν να προσφέρουν κουράγιο και ελπίδα, γνωρίζοντας ότι πολλές διακομιδές αποτελούν ένα δύσκολο και μακρύ ταξίδι για ολόκληρη την οικογένεια.







