Το Σάββατο στον Άγιο Μηνά το τελευταίο αντίο στον Ψαρογιάννη – Στα Ανώγεια η ταφή του

Στο πένθος έχει βυθιστεί η Κρήτη για την απώλεια του Ψαρογιάννης (Γιάννης Ξυλούρης), ενός από τους αυθεντικότερους εκφραστές της κρητικής μουσικής παράδοσης. Η εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί μεθαύριο Σάββατο 16 Ιανουαρίου, στις 12:00 το μεσημέρι, στον Ιερός Μητροπολιτικός Ναός Αγίου Μηνά.

Θρήνος στην Κρήτη: Σίγησε το λαούτο του Γιάννη Ξυλούρη (Ψαρογιάννη)

Η σορός του εκλιπόντος θα βρίσκεται στον ναό από τις 11:00 το πρωί, ώστε συγγενείς, φίλοι και άνθρωποι της μουσικής να του απευθύνουν το ύστατο χαίρε. Μετά την τελετή, θα μεταφερθεί στον τόπο καταγωγής του, τα Ανώγεια, όπου και θα πραγματοποιηθεί η ταφή στο κοιμητήριο του χωριού.

Ο Ψαρογιάννης έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 83 ετών, αφήνοντας πίσω του μια βαριά μουσική παρακαταθήκη. Γεννημένος στα Ανώγεια το 1943, υπήρξε μέλος της ιστορικής οικογένειας των Ξυλούρηδων και αδελφός των Νίκος Ξυλούρης και Ψαραντώνης.

Από πολύ μικρή ηλικία φάνηκε το ταλέντο του. Σε ηλικία μόλις πέντε ετών ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με το μαντολίνο, ενώ ακολούθησαν το λαούτο και η λύρα. Ήδη από τα μαθητικά του χρόνια έπαιζε παραδοσιακά κρητικά όργανα και στα 12 του συνόδευε τον αδελφό του Νίκο με το λαούτο. Στα 14 χρόνια συμμετείχε στην πρώτη του δισκογραφική δουλειά, ενώ στα 17, το 1960, θεωρούνταν ήδη από τους κορυφαίους λαουτιέρηδες της Κρήτης, με μεγάλους λυράρηδες να επιδιώκουν τη συνεργασία μαζί του.

Η πορεία του δεν περιορίστηκε μόνο στο λαούτο. Ασχολήθηκε ενεργά με τη λύρα, το τραγούδι και τη σύνθεση, διαμορφώνοντας προσωπικό ύφος και ξεχωριστό ηχόχρωμα. Εκτός από τους αδελφούς του, συνεργάστηκε με σημαντικές μορφές της κρητικής μουσικής, όπως τον Κώστας Μουντάκης τη δεκαετία του ’60 και τον Βασίλης Σκουλάς, ενώ συμμετείχε και σε μουσικά σχήματα από την Ήπειρο, τα νησιά του Αιγαίου και τη Μικρά Ασία.

Ανήσυχο και δημιουργικό πνεύμα, ο Ψαρογιάννης άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην παραδοσιακή μουσική της Κρήτης. Το έργο και η παρουσία του παραμένουν σημείο αναφοράς για τις επόμενες γενιές μουσικών, ενώ η απώλειά του σηματοδοτεί το τέλος μιας ακόμη σπουδαίας σελίδας της κρητικής πολιτιστικής ιστορίας.