Βαγγέλης Τιτάκης – Το θαύμα της ζωής

Georgiladakis Epiplodiakosmisi 300×250

Παρατηρώ με θαυμασμό την ομορφιά του κόσμου
το άρωμα του γιασεμιού, τη μυρωδιά του δυόσμου,
τα χρώματα τσ’ ανατολής, το κόκκινο τση δύσης
το γαλανό τση θάλασσας, το πράσινο τση φύσης,
το φως του ήλιου το χρυσό, του φεγγαριού τη χάρη
απού σηκώνει μυστικά ένα βαρύ γομάρι.
Όλα του κόσμου όμορφα κι όλα σοφά φτιαγμένα,
με του Θεού τη μαστοριά τα πάντα ξομπλιασμένα.
Μα από του κόσμου τα καλά το πιο μεγάλο θαύμα
είναι το θαύμα τση ζωής, Θε μου μεγάλο πράμα,
Σπόρο το μάτι δε θωρεί, κι όμως καρπός φυτρώνει
στση μήτρας τη ζεστή φωλιά που κρύο δε σιμώνει.
Και παίρνει σάρκα και oστά αυτό που ήταν σκέψη
ανθρώπων που ‘χει ο έρωτας σε ταίρι ξετελέψει.
Μέχρι που φτάνει ο καιρός τσ’ ωδίνης και του πόνου
και ξεπροβαίρνει η ζωή στο πλήρωμα του χρόνου
κι ως δια μαγείας γίνεται χαρά η κάθε ωδίνη
όταν στσ’ αγκάλες το παιδί η ξεγεννήτρα δίνει.
Η μάνα ανακουφίζεται, καυχάται ο πατέρας
απού γονείς λογίζονται στο τέλειωμα τση μέρας.
Και το βαστάς και σου γελούν αγγέλοι κι αρχαγγέλοι
και παίρνεις τόση δύναμη ‘πο ‘να μικιό κοπέλι,
και γίνεσαι στσι ευτυχείς ο πιο ευτυχισμένος
με τση χαράς τα δάκρυα στα μάτια στολισμένος,
και παίρνει άλλο νόημα κι αξία η ζωή σου
παλεύεις, μάχεσαι, μοχθείς για να ‘χει το παιδί σου,
και λες για τούτο το παιδί υπάρχω κι ανασαίνω
μάνα μου και πατέρα μου εδά καταλαβαίνω…

Τελευταία Νέα
Περισσότερες Ειδήσεις